Sema Erla opnar sig upp á gátt um líflátshótanir og rasísk skilaboð: „Þið munuð ekki sigra mig!“

Bar­áttu­konan kraft­mikla, Sema Erla Serdar, hefur orðið fyrir miklum kyn­þátta­for­dómum hér á landi í mörg ár.

Hún er orðin þreytt á ástand­inu og skrif­aði pistil um það, sem byrjar svona:

„Mikið rosa­lega er svona áreiti alveg gjör­sam­lega óþol­andi. Það er ógeðs­legt hvernig full­orðið fólk leyfir sér enda­laust að ráð­ast inn í líf mitt til þess að áreita mig og níð­ast á mér og upp­runa mínum í þeim til­gangi að nið­ur­lægja mig, brjóta mig niður og bara ganga frá mér!“

Sema Erla Serdar.

Hún segir að „í um ára­tug hef ég þurft að sitja undir for­dómum, menn­ing­ar­legum ras­isma, íslamó­fó­bíu, hat­urs­orð­ræðu, hót­unum og ofbeldi. Um mig eru skrifuð fjöldi ummæla á netið í hverri viku. Mér eru send skila­boð, ég fæ tölvu­pósta, það er hringt í mig. Mér er óskað dauða, mér er hótað ofbeldi og líf­láti, það er hvatt til þess að ég sé myrt, mér er hótað kyn­ferð­is­of­beldi, það er hótað að drepa fjöl­skyld­una mína. Það er ráð­ist á mig úti á götu.“

Sema Erla segir að „þetta enda­lausa áreiti og ofbeldi er afleið­ing af ára­tuga­löngu skipu­lögðu per­sónu­níði, æru­meið­ingum, lygum og áróðri um mig af hálfu ein­stak­linga, hópa og fjöl­mið­ils sem eiga það sam­eig­in­legt að vera þjóð­ern­is­sinnar, ras­istar og ný-nas­istar.“

Hún færir í tal að henni séu „gerðar upp ann­ar­legar hvatir, óheil­indi og alls konar rugl og það er fullt af fólki sem trúir því. Ástæðan? Ég er kona af blönd­uðum upp­runa sem vill að við tökum á móti fólki á flótta með mannúð og mann­rétt­indi að leið­ar­ljósi. Það er glæp­ur­inn sem rétt­lætir ofbeldi gagn­vart mér.“

Sema Erla hafði betur gegn Margréti Frið­riks­dóttur í dóm­sal, eins og Mannlíf fjall­aði um.

Sema Erla segir að hún sé í raun varn­ar­laus gagn­vart slíkum hat­ursá­róðri og höt­unum:

„Það á eng­inn að þurfa að lifa við svona ofbeldi árum saman en við sem það gerum erum algjör­lega varna­laus gagn­vart þessu! Að ein­hverju leyti er þessi hegðun enn sam­fé­lags­lega sam­þykkt. Það birt­ist meðal ann­ars í því að kerfið verndar ekki þolendur fyrir svona áreiti og þetta ofbeldi hefur ekki neinar raun­veru­lega afleið­ingar fyrir ger­endur. Afleið­ing­arnar geta hins vegar verið miklar og alvar­legar fyrir þolendur. Það er ekk­ert að grín að lifa með hat­urs­orð­ræðu, áreiti og menn­ing­ar­legan ras­isma sem hluta af þínu dag­lega lífi!“

Fyrir sjö árum tók Sema Erla „upp á því að birta skjá­skot af skila­boðum og ummælum sem skrifuð eru um mig. Það gerði ég í leit minni að rétt­læti og til þess að skila skömminni. Síðan þá hef ég birt margt af því sem ég fæ sent. Ekki allt, því sumt er þess eðlis að ég bara get það ekki. Þetta er það eina sem ég get gert. Þetta er mín leið til þess að skila skömminni. Í stað þess að sitja á henni, gera hana að minni, og láta hana brjóta mig niður. Því skömmin er svo sann­ar­lega ekki mín.“

Hún nefnir að end­ingu að „svona ógeðs­leg ummæli segja auð­vitað ekk­ert um mig en mjög mikið um þann sem finnst í lagi að stunda svona áreiti. Við ykkur sem hagið ykkur svona vil ég segja að á meðan þið getið ekki látið mig í friði mun ég halda áfram að skila skömminni, opin­bera ykkur og birta við­bjóð­inn og hat­rið sem þið sendið mér. Ég mun halda áfram að kæra ykkur sem beitið mig ofbeldi. Megið þið hafa ævar­andi skömm fyrir hegðun ykkar.

Þið munuð ekki sigra mig!“