Fimmtu­dags­morg­un­inn, 1. nóv­em­ber, 1965 lenti Björn Ólafsson í hörmu­legu slysi þar sem felga hrökk í höf­uðið á honum. Hann lá með­vit­und­ar­laus á gólfi verk­stæð­is­ins þegar vinnu­fé­laga hans bar að.

Björn var sam­stundis fluttur á sjúkra­hús en þar lést hann af sárum sínum og náði í raun aldrei með­vit­und. Lét hann eftir sig eig­in­konu og níu börn.

Morg­un­blaðið greinir frá óhappi Björns:

„Það hörmu­lega slys varð hér á fimmtu­dags­morgun sl. að 48 ára  gam­all maður, Björn Ólafsson að nafni, beið hana, er felga af hjól­bar-a hrökk í höfuð hans. Nánari til­drög slyss­ins voru þau, að Björn var að vinna í smur­stöð og hjól­barða­verk­stæði sínu, við að dæla lofti í hjól­barða. Hann var einn á verk­stæð­inu, en sam­starfs­maður hans var enn ókom­inn úr kaffi­hléi. Er hann kom þar að, fann hann Björn liggj­andi með­vit­und­ar­lausan á gólf­inu. Hann gerði þegar aðvart og var Björn fluttur á sjúkra­húsið, þar sem hann lézt skömmu síðar án þess að kom­ast  til með­vit­undar. Eins og áður segir var eng­inn við­staddur er slysið varð, en ljóst þykir að felga af hjól­barða hafi hrokkið í höfuð hans, er hann var að dæla lofti í hjól­barð­ann, og hafi hann látizt vegna höggs­ins. Björn lætur eftir sig konu og níu börn, en þar af eru tvö undir ferm­ing­ar­aldri.“

Að lokum er sorg­legt frá­fall þessa sóma­manns áminn­ing um hverf­ul­leika lífs­ins og mik­il­vægi þess að nýta hverja stund. Björn Ólafsson skildi eftir tóm í hjörtum þeirra sem þekktu hann.