Hafn­ar­stjór­inn og fyrrum skip­stjór­inn Haf­steinn Garð­ars­son er nýj­ast við­mæl­andi Reynis Trausta­son í þætti Sjóarans.

Haf­steinn var skip­stjóri þegar Kross­nesið sökk. Þrír menn lét­ust í hásk­anum en það mark­aði Hafstein fyrir lífs­tíð en Reynir var stýri­maður á Slétta­nes­inu sem var fyrsta skip á vett­vang.

Í við­tal­inu spyr Reynir Hafstein út í rann­sókn­ina á slys­inu, sem var að sögn skip­stjór­ans fyrr­ver­andi aðeins í „skötu­líki.“

Reynir: „Rann­sóknin á þessu hörmu­lega slysi, hún leiddi aldrei neitt í ljós?“

Haf­steinn: „Nei, nei. Ég held að menn hafi ekk­ert viljað það.“

Reynir: „Það var bara ekki áhugi eða vilji til þess?“

„Nei, það var bara sá vilji var bara mestur það að kenna mér um að hafa sökkt skip­inu. Og það var eig­in­lega það sem fór verst í mig.“

Reynir segir á þessum tíma­punkti í við­tal­inu að hann telji að það hafi ekki verið nokkur vafi um það meðal manna að skipið hafi hrein­lega bara opn­ast. Að slyngu­bretti hafi opnað skrokk­inn.

Haf­steinn: „Já. Það voru stór slyngu­bretti á þessum bátum og það var búið að setja T framan á, til þess að gera hann enn stöðugri og þá kom alveg 50 til 80 pró­sent meiri áníðsla á skrokk­inn þar sem brettin voru.“

Reynir spyr þá hvort það hafi verið mis­tök.

Haf­steinn: „Já eða bara hvort skipin hafi verið í nógu góðum klassa upp á þykkt. En þetta voru alveg ofboðs­lega góð sjó­skip, ég hef bara ekki verið á betri skipum.“

Veðrið þennan örlagamorgun árið 1992 var með fínu móti og því ekki hægt að kenna því um skips­skað­ann.

Reynir: „Rann­sóknir var ein­hvern veg­inn í skötu­líki?“

Haf­steinn: „Já, það er mín skoðun að hún hafi verið það. Og nið­ur­staðan var bara orsök ókunn.“

Viðtalið má sjá í heild sinni hér á efn­isveitu Mannlífs.