Arnar Freyr Gunn­steins­son er 34 ára, fæddur og upp­alin á Sel­tjarn­ar­nesi. Hann er þjón­ustu­full­trúi hjá BL og bassa­leik­ari Ultra Mega Technobandsins Stefáns. Arnar býr ásamt Jóhönnu, unn­ustu hans, í Árbænum. Arnar er Neytandi vik­unnar.

Gerir þú verðsamanburð á vörum og þjónustu?

Já, ég skoða alltaf verð á sam­bæri­legum vörum þegar ég er að versla í keðj­unum. Get stundum gert Jóhönnu vit­lausa þegar ég fer að pæla í hver fram­leiðir vörur merktum keðj­unum eins og t.d. hver fram­leiðir Bónus-pylsur, Krónu-brauðið og svo tuða ég yfir því að þetta sé allt sami fram­leið­and­inn en samt allur þessi verð­munur.

Hvernig sparar þú í matarinnkaupum?

Hér á árum áður þegar ég fyrst flutti úr for­eldra­húsum þá var ég orð­inn algjör snill­ingur í að mat­reiða ódýrar mál­tíðir. Mín upp­á­halds var eggja­steiktar núðlur með steiktu græn­meti úr fryst­inum. Upp­reiknað núvirði mál­tíð­ar­innar er 149 kr. Ég á það til að gera kjara­kaup á síð­asta séns í Krónunni. Þar leyn­ast oft hel­víti góðir bitar en svo er gott sparn­að­ar­ráð að þykj­ast gleyma að kaupa eitt­hvað…..aaal­veg óvart. Svo veit ég að ég get gert miklu miklu betur í því að vera skipu­lagð­ari í mat­ar­inn­kaupum og ef ég ætti 109 kr fyrir hvert skipti sem ég kaupi mér Pepsi Max í dós þá væri ég í nokkuð góðum málum.

Endurnýtir þú? Ertu með ráð til annarra?

Ég á það alveg til að nýta mér síður eins og Brask og Brall, Bland.is og fleira til að kaupa suma hluti. Oft hægt að taka gamla þreytta hluti eins og t.d. stofu­borð og gefa því nýtt líf með smá yfir­haln­ingu. Annars erum við Íslend­ingar mjög dug­legir að end­ur­nýta kjöt, græn­meti og ávexti sem ekki selj­ast erlendis.

Hvað hefur þú í huga þegar þú kaupir mat, fatnað og gjafir?

Ég hef svona í seinni tíð reynt að til­einka mér það að kaupa frekar gæði fram yfir magn þegar það kemur að fötum. Matar og fatainn­kaup eiga það pínu sam­eig­in­legt að fólk á það til að kaupa of mikið af öllu. Það kann­ast flestir við að eiga boli og skyrtur inní skáp sem maður passar ekki í en tímir ekki að henda eða vera með troð­fullan ísskap af „mat“ t.d. sósum og fl. sem endar svo á því að fara í ruslið við næstu til­tekt. Maður er alltaf að reyna að átta sig á því að maður þarf ekki að eiga allt….alltaf. Að gefa upp­lifun í gjöf er ein mesta snilldin. Þá sleppur maður alveg við að gefa eitt­hvað sem endar í geymsl­unni hjá við­kom­andi.

Hverju átt þú erfiðast með að draga úr kaupum á?

Ís.

Skiptir umhverfisvernd þig máli?

Já, að sjálf­sögðu en ég væri að ljúga ef ég myndi segja að ég gæti ekki gert betur.