Þröstur Ólafsson, hag­fræð­ingur og fyrr­ver­andi fram­kvæmda­stjóri þing­flokks Alþýðu­flokks­ins vill þjóð­nýta bæði HS Orku og HS Veitur.

„Búið að tengja heita vatnið. Þökk sé aðkomu ríkis, verk­fræð­inga og ann­arra fag­manna. Það er þó óbragð í munni mínum af þessu til­efni. Haft hefur verið orð á því að leiðslan úr Svarts­engi sé gömul og úrsér­gengin og gæti brugð­ist án mik­ils fyr­ir­vara – já án hraun­steymis. Viðhald hennar er mér sagt vera í lág­marki.“ Þannig byrjar Facebook-færsla Þrastar Ólafs­sonar, hag­fræð­ings en færslan hefur vakið gríð­ar­lega athygli á sam­fé­lags­miðl­inum en henni hefur verið deilt 54 sinnum er þetta er ritað.

Og Þröstur heldur áfram:

„Halda mætti að um væri að ræða fyr­ir­tæki á brauð­fótum. Því betur er svo ekki. Und­an­farin sex ár hefur eig­endum verið greiddir um 30 millj­arðar kr. í arð !!! Ríkið greiddi verk­tökum ein­hverja millj­arða til að gera varn­ar­garða. Þetta fyr­ir­tæki er fórn­ar­lamb efna­hags­stefnu sem lætur alla rekstr­ar­á­herslu liggja í hámarks hagn­aði fyrir eig­endur. Það er til­gangur fyr­ir­tæk­is­ins. Sharehold­ers value – hljóm­aði rás­orðið þegar nýfrjáls­hyggjan tók yfir.“

Þá segir Þröstur að liðin tíð sé að fyr­ir­tæki líti til almanna­heilla í við­skiptum sínum.

„Ekkert er eftir af gamla ásetn­ingi fyr­ir­tækja að líta til almanna­heilla og reka fyr­ir­tæki sem nær ein­göngu selja vöru til almenn­ings láta hluta hagn­að­ar­ins renna í örugg­ari afhend­ingu, skikk­an­legt við­hald og verð sem jafn­vel okkar minnsti bróðir getur klofið.“

Að lokum skýtur hann niður nýfrjáls­hyggj­una og leggur til þjóð­nýt­ingu á HS Orku og HS Veitum.

„Nýfrjáls­hyggjan, sem segir hámarks­gróða vera megin til­gang allrar atvinnu­starf­semi, er hræði­legt kerfi sem tröll­ríður öllu sam­fé­lag­inu og hefur fengið að dafna undir þess­ari rík­is­stjórn betur en í nokkru öðru landi í álf­unni, kannski Bret­landi und­an­skildu. Þessu verður að breyta með því að skatt­leggja hagn­að­inn með nýjum sam­fé­lags­skatti, sem rennur jöfnum höndum til ríkis og sveit­ar­fé­laga.“