Segir Þórdísi hafa brugðist skyldum sínum: „Ríkisstjórnin virðist koma algjörlega að fjöllum“

„Fjár­mála­ráð­herra ber sú laga­lega skylda að veita þau til­mæli til Banka­sýsl­unnar, og þetta á ráð­herra að vita, að henni hugn­ist ekki þessi við­skipti. Slík umræða getur ekki bara farið fram með ein­hverjum óform­legum hætti í ein­hverjum véfrétta­stíl – í ein­hverjum hlað­varps­þætti sem ein­hver einn mið­ill pikkar upp á,“ segir Kristrún Frosta­dóttir for­maður Sam­fylk­ing­ar­innar í Kast­ljósi, þar sem fjár­mála­ráð­herra, Þórdís Kolbrún Reyk­fjörð Gylfa­dóttir og for­maður Sam­fylk­ing­ar­innar, Kristrún Frosta­dóttir tók­ust á vegna kaupa Lands­bank­ans á Trygg­inga­mið­stöð­inni, af Kviku banka.

Lögum sam­kvæmt hefur ráð­herra heim­ild til að beina til­mælum til Banka­sýsl­unnar um að henni hugn­ist ekki fram­kvæmd við­skipt­anna, og segir Kristrún að fjár­mála­ráð­herra hafi brugð­ist skyldum sínum þegar hún greip ekki í taumana fyrir sex vikum síðan eða á sama tíma og hún sat í við­tali í hlað­varps­þætti.

Landbankinn kaupir TM

Lands­bank­inn greiðir 29 millj­arða með reiðufé fyrir trygg­inga­fé­lagið, sem við kaupin telst sem rík­is­fyr­ir­tæki. „Ég tel það ábyrg­ara og gagn­legra að bank­inn myndi greiða hærri arð til ríks­ins,“ segir Þórdís og minnir á tug­milljar­aða skuld­bind­ingu ríks­ins vegna nýsam­inna kjara­samn­inga og gríð­ar­legan kostnað sökum nátt­úru­ham­far­anna á Reykja­nesskaga.

Þrátt fyrir að fjár­mála­ráð­herra hafi gefið út and­stöðu sína á kaup­unum gengu kaupin eftir. Þórdís útskýrir að banka­ráð hafi átt að gera Banka­sýslu ríks­ins við­vart um kaupin en svo hefðu ekki verið raunin.

Kristún bendir á ábyrgð fjármálaráðherra

Kristrún segir ábyrgð vera á höndum fjár­mála­ráð­herra: „Ráðherra ber að hafa eft­ir­lit með banka­sýsl­unni og getur beint ákveðnum til­mælum til Banka­sýsl­unnar, sem gæti þá komið þeim athuga­semdum á til stjórnar bank­ans.“

„Í raun­inni er þetta annað málið, á til­tölu­lega skömmum tíma, sem að snýr að með­ferð eign­ar­hluta í fjár­mála­fyr­ir­tækjum, þar sem rík­is­stjórnin virð­ist koma algjör­lega að fjöllum,“ segir Kristrún og minnir á að Banka­sýslan sé ekki sjálf­stætt stjórn­vald og að fjár­mála­ráð­herra beri ábyrgð að fylgj­ast með og veita eft­ir­lit. Hún jafn­framt bendir á þann fjölda sem vinni með fjár­mála­ráð­herra og gæti og ætti að upp­lýsa og aðstoða hann.

„Ráðherra mætir í hlað­varp, sem varla gæti talist til form­legra upp­lýs­inga­gjafar til Banka­sýsl­unnar eða Lands­bank­ans, og full­yrðir þar að hún vilji ekki sjá þessi við­skipti ganga í gegn,“ segir Kristrún sem hefur óskað eftir að sam­skipti fjár­mála­ráð­herra við Banka­sýsl­una verði gerð opin­ber.

Aðspurð segir Þórdís að fram komi í opin­beru bréfi að banka­ráð Lands­bank­ans hafi ekki upp­lýst Banka­sýsl­una um áform Lands­bank­ans um kaupin. Banka­sýslan hefur nú óskað eftir upp­lýs­ingum frá banka­ráði um aðdrag­anda og ákvörð­un­ar­tök­una, að fjár­mála­ráð­herra geti verið upp­lýst um málið. Aftur bendir Þórdís á að banka­ráð beri ábyrgð á að upp­lýsa Banka­sýsl­una, og segir sig ekki bera neina stjórn­un­ar­skyldu gagn­vart banka­ráði. Þetta sé ferl­inn sem settur hafi verið á.

Þórdís segir það und­ar­legt að fá á sig gagn­rýni fyrir að bæði gefa út sína skoðun á mál­inu sem og að hún hafi átt að skipta sér að þessu fyrr.

Kristrún grípur inn í segir það ekki rétt að verið sé að gagn­rýna fjár­mála­ráð­herra fyrir að opin­bera skoðun sína, heldur að ráð­herra sé fyrst núna, eftir að bind­andi kauptil­boð hafi verið sam­þykkt, sé að stíga fyrst inn núna og beiti því valdi sem ráð­herra hefur.

Verði kauptil­boði Land­bank­ans rift verður bank­inn, og þar með íslenska þjóðin, að öllum lík­indum skaða­bóta­skyldur gagn­vart selj­and­anum, Kviku banka.