Arnar Eggert sniðgengur Eurovision: „Hildarleikurinn og sturlunin á Gaza blasir við öllum“

Popp­fræð­ing­ur­inn Arnar Eggert Thorodd­sen hefur ekki lyst á að skrifa um Eurovision í ár.

„Ég hef verið að skrifa um Söngvakeppni evr­ópskra sjón­varps­stöðva, Eurovision, í Morg­un­blaðið í ára­tugi. Reit t.d. opnu­grein um fatatízkustrauma í keppn­inni eitt sinn, geri aðrir betur!“ Með þessum orðum hefst Facebook-færslua Arnars Eggerts Thorodd­sen tón­list­ar­fræð­ings sem lengi hefur frætt land­ann um tón­list í allri sinni mynd. Segist hann í færsl­unni vera afar fylgj­andi Eurovision keppn­inni enda sé „popp­fræði­lega mik­il­vægið“ algjört í hans huga.

„Og gaman hef ég af þessu tón­list­ar­lega fyr­ir­bæri og er afar fylgj­andi keppn­inni. Popp­fræði­lega mik­il­vægið er algert í mínum huga, það er hrein­lega sál­ar­upp­lyft­andi að hlusta á mis­góð popp­lög með fjöl­skyldu og vinum og grín­ast og gant­ast með þetta allt saman. Lifa sig inn í gleð­ina, vera alvar­legur, léttur og allt þar á milli. Dæg­ur­tón­list, veri það grjót­hart rokk eða fislétt popp skiptir máli, býr yfir gildi og hefur áhrif eins og ég skrifað um í ótelj­andi pistlum og greinum, á blaða­manna­vett­vangi eða sem félags- og dæg­ur­tón­list­ar­fræð­ingur í Háskóla Íslands. Lýð­heilsu­gildið er skýrt.“

Arnar Eggert seg­ist hins vegar hafa sagt sig frá öllum skrifum um Eurovision árið 2019.

„Árið 2019, er keppnin var haldin í Ísrael, sagði ég mig hins vegar frá öllum skrifum. Ástæðan þá var að sjálf­sögðu aðkoma Ísrael að keppn­inni og hvernig landið nýtti hana með­vitað í menn­ing­ar­legan hvít­þvott. Allt tal um að söngvakeppn­inni ætti að halda utan við póli­tík, sem er göf­ugt mark­mið, var gert að hjómi af gest­gjöf­unum sjálfum.Sama er uppi á ten­ingnum í ár hjá mér. Ég skrif­aði ekki um íslensku lögin, eins og ég geri alltaf (sem er synd, því að keppnir eins og þessar eiga m.a. að þjóna þeim til­gangi að hreyfa við sköp­un­ar­þrótt­inum) og mun snið­ganga aðal­keppn­ina.“

Að lokum segir Arnar Eggert að ástæð­urnar fyrir snið­göngu sinni í ár blasa við. „Ég þarf ekki að fara í saumana á ástæð­unum, þær blasa við. Fyrst og fremst hef ég ein­fald­lega ekki lyst á að koma nálægt þessu og fæ kvíða­hnúta fremur en fiðr­ildi í mag­ann þegar ég hugsa til Eurovision. Hild­ar­leik­ur­inn og sturlunin á Gaza blasir við öllum sem vilja sjá og skilja og að ætla að stíga gleði­dans með full­trúum þess ríkis sem að honum stendur gengur engan veg­inn upp í mínum huga.

Mín lóð eru afskap­lega létt­væg í stóra sam­heng­inu en hér eru þau samt.

#frjálspalest­ína

#frjálstgaza

#frjál­ste­urovision

.“