Bragi Páll birtir þýðingu á ljóði skálds frá Palestínu: „Við verðskuldum betri dauða“

Bragi Páll Sig­urð­ar­son rit­höf­undur þýddi ljóð eftir palest­ínska ljóð­skáldið Mosab Abu Toha og birti á Facebook.

Rit­höf­und­ur­inn Bragi Páll Sig­urð­ar­son gerði sér lítið fyrir og þýddi nýtt ljóð eftir ljóð­skáldið Mosab Abu Toha, frá Palest­ínu, sem gengið hefur í gegnum algjört hel­víti, eins og aðrir Gazabúar, frá því í októ­ber, þó svo að hræði­leg með­ferð á Palest­ínu­búum hafi staðið yfir í ára­tugi. Bragi Páll segir frá raunum Mosab í nýrr Facebook-færslu og birtir þýð­ingu sína á nýlegu ljóði eftir skáldið. Með ljóð­inu birti hann teikn­aða mynd af karl­manni halda á höf­uð­lausu barni en myndin er teiknuð eftir hryll­ings­mynd­skeiði sem birt­ist frá Rafah í gær, eftir enn eina hrotta­fengna árás Ísra­els­hers, sem skildi hátt í 50 manns eftir í valnum, flestir þeirra konur og börn. Á teikn­uðu mynd­inni vex þó blóm úr hálsi barns­ins.

Hér má lesa færsl­una í heild sinni og ljóðið:

„Í októ­ber í fyrra, skömmu eftir að þjóð­ar­morðið í Palest­ínu hófst, flúði ljóð­skáldið Mosab Abu Toha heim­ili sitt með fjöl­skyldu sinni, konu og börnum. Þau sett­ust að í Jabaliya flótta­manna­búð­unum. Nokkrum dögum síðar var Mosab hand­tek­inn ásamt nokkur hund­ruð öðrum sak­lausum borg­urum, bar­inn, sveltur og nið­ur­lægður dögum saman. Þegar honum var sleppt var svo búið að sprengja húsið hans. Nokkrum vikum seinna myrtu Zíonistar góð­vin hans Refaat Alareer. Hann lét hafa eftir sér nýlega „Á Gaza er dauð­inn örugg­ari en lífið.“

Hann hefur skrifað pistla og ljóð und­an­farin ár, en ég henti í þýð­ingu á einu af hans nýj­ustu ljóðum „We des­erve a better death“ sem mér finnst ramma ágæt­lega inn við­bjóð­inn, firr­ing­una og sinnu­leysi alþjóða sam­fé­lags­ins en jafn­framt ótrú­lega þraut­seigju Palest­ínsku þjóð­ar­innar.***Við verð­skuldum betri dauða­Við verð­skuldum betri dauða.Líkamar okkar eru afmynd­aðir og undnir,útsaum­aðir með kúlum og sprengju­brotum.Nöfnin okkar borin vit­laust framí útvarpi og sjón­varpi.Mynd­irnar sem þekja veggi bygg­ing­anna okkar,dofna og fölna.Áletr­an­irnar á leg­stein­unum okkar hverfa,þaktar í skít fugla og skrið­dýra.Enginn vökvar tréin sem varpa skuggaá grafir okkar.Logandi sólin hefur yfir­bug­aðrotn­andi lík­ama okkar.

-Mosab Abu Toha“