Fjöl­miðla­mað­ur­inn Illugi Jök­uls­son minn­ist föð­ur­bróður síns sem lést þann 2. júní síð­ast­lið­inn.

Jón Einar Jak­obs­son, föð­ur­bróðir Illuga Jök­uls­sonar lést á Land­spít­al­anum þann 2. júní síð­ast­lið­inn, 86 ára að aldri. Illugi birti í gær fal­leg minn­ing­ar­orð um föð­ur­bróður sinn á Facebook. „Jón Einar föð­ur­bróðir minn er lát­inn. Þegar ég var strákur fannst mér svo merki­legt rann­sókn­ar­efni hvað hann var líkur pabba en samt ekki, hvað hann var mik­ill töffari sem sóp­aði að en brosti líka svo smit­andi brosi, hlát­ur­mildur og fynd­inn og svo gat hann allt í einu orðið svo hlý­legur.“ Þannig byrjar færsla Illuga.

Segist hann ekki hafa þekkt Jón Einar eins og vel og hann hefði viljað.

„Ég þekkti hann aldrei eins vel og ég hefði viljað, það er eins og það er, tím­inn og vatnið, þið vitið, en nú kveð ég hann með virð­ingu og vin­áttu. Ég votta inni­lega samúð Guðrúnu hinni frá­bæru konu hans, en hún er mann­eskja af því tagi sem manni hlýtur alltaf að vera fölskva­laust hlýtt til. Og börnin hans eru gott fólk og allt þeirra fólk, það hefur verið honum huggun þegar kveðju­stundin nálg­að­ist.“

Að lokum segir Illugi að börn Jóns hafi öll náð að koma til lands­ins frá Svíþjóð, til að kveðja föður sinn.

„Börnin þrjú voru öll saman í Svíþjóð, ríki móður sinnar, þegar hann lagð­ist bana­leg­una en þau náðu heim til að kveðja hann og sitja með honum síð­ustu stund­irnar. Og með þeim og Guðrúnu sat einnig yfir bróður sínum Þór eldri, hinn föð­ur­bróðir minn, þeir höfðu átt langa sam­leið bræð­urnir frá því þeir ólust upp í Kanada fyrstu árin. Og ég votta þér líka alla mína samúð, Þór minn. Nú er ferð Jóns Einars lokið, hann skilur eftir sig stórt skarð, ég tek eftir því núna að þegar ég hugsa til hans þá er hann alltaf með sitt breiða og örlítið skelmis­lega bros á vör.“