Ham­ingju­stund í Bæj­ar­bíói verður haldin á Ham­ingju­dögum í Hafn­ar­firði 17. sept­em­ber kl. 20:00.

„Ein­mana­leiki er eins og COVID-far­aldur, hann breið­ist hratt út og eykst svaka­lega,“ segir Linda Bald­vins­dóttir, sam­skipta­ráð­gjafi og mark­þjálfi. Talið sé að um fimmt­ungur Íslend­inga eldri en 67 ára upp­lifi sig oft eða stundum ein­mana. Linda segir að hún finni í ráð­gjöf sinni  mikið ójafn­vægi í nútíma­lífi fólks á öllum aldri. „Það er bara svo mikið að gera hjá fólki.“

Linda ætlar að sporna fótum við á ham­ingju­kvöldi í Bæj­ar­bíói 17. sept­em­ber. Und­ir­tónn­inn er alvar­legur, ein­mana­leik­inn en ham­ingjan verður í fyr­ir­rúmi á Ham­ingju­dögum í Hafn­ar­firði.

„Við ætlum að finna leið­ina að ham­ingj­unni. Tengsl, leiðir út úr ein­mana­leika og ræktun sjálf­skær­leika verða við­fangs­efnin,“ segir hún en við­burð­ur­inn hefst klukkan 20:00. 

Aðal­björg Stefanía Helga­dóttir, hjúkr­un­ar­fræð­ingur og höf­undur bók­ar­innar Einmana, fer yfir leiðir út úr ein­mana­leik­anum. Theodór Francis Birg­is­son, ráð­gjafi og viku­legur gestur í Bítinu á Bylgj­unni, talar um tengsl á léttum nótum. Sigga Kling, rit­höf­undur og fyr­ir­les­ari, gefur okkur leið­ina að ham­ingj­unni. Rósa Guð­bjarts­dóttir bæj­ar­stjóri opnar og Guðrún Árný söng­kona rammar kvöldið inn með því að stýra sam­söng og gleði. Sjálf talar Linda um sjálfs­ást.

„Við horfum í átt­ina að heil­brigði. Horfum raun­sætt á það að nútím­inn elur af sér kvíða og ein­mana­leika og gefum upp leið­ina að ham­ingju­rík­ara lífi,“ segir Linda.

Ham­ingju­dagar í Hafn­ar­firði standa yfir í sept­em­ber. Þeir eru nú haldnir í annað sinn en hug­myndin kvikn­aði í fyrra til að bregð­ast við ákveðnum vís­bend­ingum um að ham­ingju­stuð­ull lands­manna fari dvín­andi. Heilsu­bær­inn Hafn­ar­fjörður stendur fyrir fjöl­breyttum við­burðum til að efla jákvætt við­horf og stuðla að betri and­legri og lík­am­legri líðan – auka ham­ingj­una, að því er fram kemur í frétta­til­kynn­ingu.

Linda nefnir hvernig breytt fjöl­skyldu­gerð og tengsla­leysi sé afleið­ing nútíma­lífs­stíls. „Við erum öll svo upp­tekin. Það er alltaf svo brjálað að gera,“ segir hún og finnur það á eigin skinni. 

„Maður þarf að bjóða heim með góðum fyr­ir­vara. Ömmur og afar eru líka upp­tekin. Börnin koma ekki heim eftir skóla. Þau borða ekki með full­orðnum því íþrótta­iðkunin er jafn­vel á mat­ar­tíma,“ segir hún og horfir til breyttrar fjöl­skyldu­menn­ingar.

„Ég horfi til ungra kvenna í dag. Þær þora ekki segja frá því að þær séu búnar á því,“ segir hún um þá mörgu bolta sem þær þurfi að halda á lofti. Nú þurfi að staldra við, end­ur­skipu­leggja fjöl­skyldur, jafn­vel horfa til þess sem vel var gert hér áður.

„Ráðin mín eru: aft­ur­hvarf til for­tíðar þannig að það mynd­ist tími fyrir ein­ingu og tengsl. Þar sem við lærum að meta okkur sjálf út frá því sem við erum, ekki hvað við gerum,“ segir Linda og bætir við: „Við þurfum að elska okkur sjálf, læra að mynda tengsl og vera hluti af sam­fé­lagi þar sem við leysum vanda saman.“