Smiðja, nýtt skrif­stofu­hús Alþingis var opnað almenn­ingi á dög­unum en fjöl­margir nýttu sér opn­un­ina og kíktu í heim­sókn. Sitt sýn­ist hverjum um ágæti bygg­ing­ar­innar en Stefán Pálsson sagn­fræð­ingur er nokkuð ánægður, fyrir utan eitt ákveðið atriði.

Stefán segir að fólk kepp­ist við að hafa skoðun á hinu nýja skrif­stofu­húsi Alþingis en hann sé nokkuð sáttur:

„Ég hef aðeins fengið að skoða Smiðju, nýja skrif­stofu­hús Alþingis, sem fólk kepp­ist við að hafa skoðun á. Ég er frekar sáttur. Mér finnst margt í hönn­unni flott, þótt það sé kannski mis­jafn­lega praktískt miðað við starf­sem­ina.“ Þetta skrif­aði Stefán í gær á Facebook en bendir síðan á eitt atriði varð­andi bygg­ing­una sem truflar hann.

„Það truflar mig hins vegar að hönn­unin er með þeim hætti að mjög erfitt er að koma nokk­urri mynd­list fyrir á veggjum. Hug­myndin virð­ist vera sú að einu lista­verkin sem eigi að fá að standa í bygg­ing­unni séu þau sem gert var ráð fyrir í upp­hafi.“

Í loka orðum sínum sakar Stefán arki­tekta um hroka:

„Þetta finnst mér vera ansi hroka­full nálgun hjá arki­tektum og ekki sér­stak­lega íþrótta­manns­leg gagn­vart annarri stétt lista­manna, sem eru mynd­list­ar­menn­irnir. Hið opin­bera er stærsti og mik­il­væg­asti kaup­andi lista­verka í sam­fé­lag­inu. Þegar arki­tektar hanna bygg­ingar þannig að þær gefa ekki auð­veld­lega kost á að koma fyrir mynd­list grafa þeir undan kol­legum sínum. Jafn­framt svipta þeir not­endur hús­anna um ókomna tíð mögu­leik­anum á að end­ur­skapa umhverfið eftir eigin höfði með vali á mynd­list. Þetta er helsta umkvört­un­ar­efni mitt varð­andi ann­ars ágætt mann­virki.“