Móðir leikskólabarns gagnrýnir skæruverkfall kennara harkalega: „Bitnar langmest á litlu börnunum“

„Mig langar að gera athuga­semd við afar vafa­sama fram­kvæmd verk­falls kenn­ara, þá sér­stak­lega þá sem snýr að leik­skóla­börnum. Af ein­hverjum ástæðum voru ein­ungis fjórir leik­skólar á land­inu valdir til að loka ótíma­bundið í aðgerð­unum. Það gefur auga leið að þessar aðgerðir hafa gríð­ar­leg áhrif á örfáar fjöl­skyldur á meðan þær hafa lítil sem engin áhrif út í sam­fé­lagið,“ skrifar Jóhanna Dröfn Stef­áns­dóttir, læknir á geðsviði Land­spít­al­ans, í aðsendri grein á Vísi um skæru­verk­föll kenn­ara.

Jóhanna er móðir barns á leik­skól­anum Drafn­ar­steini og þar með þol­andi verk­falls­ins sem nær aðeins til örfárra barna og for­eldra. Leik­skól­inn er einn fjög­urra á land­inu sem hefur verið lokað ótíma­bundið. Hún birtir grein um málið á vef­miðl­inum Vísi. Jóhannn seg­ist starfa á einum stærsta vinnu­stað lands­ins og þar séu fáir með­vit­aðir um verk­fallið sem bitni á fáum.

Jóhanna Dröfn Stef­áns­dóttir gagn­rýnir kenn­ara.

„Þetta er gríð­ar­leg mis­munun sem bitnar að sjálf­sögðu lang-mest á litlu börn­unum. Ef kenn­arar vilja ná fram sínum kröfum og nota verk­fallið sem vopn í þeirri bar­áttu þá væri auð­vitað lang-væn­leg­ast til árang­urs að leggja niður störf á fleiri stöðum tíma­bundið og skipta verk­falls­dögum á milli leik­skóla – þannig hefðu aðgerð­irnar marg­falt meiri áhrif á sam­fé­lagið og myndi bitna minna á litlu ein­stak­ling­unum okkar,“ skrifar Jóhanna og biður kenn­ara að hafa þessa stöðu í huga.

Hún segir aðgerð­irn­art vera ábyrgð­ar­lausar og ógna heilsu og jafn­vægi barn­anna.

„Síkar aðgerðir eru gríð­ar­lega ábyrgð­ar­lausar og geta haft veru­lega slæm áhrif á börnin til fram­búðar. Í núver­andi ástandi þar sem geð­heilsa barna og ung­menna fer sífellt versn­andi og stjórn­mála­menn kepp­ast um að ræða mik­il­vægi þess að hlúa að börn­unum eru þessar aðgerðir eins og blaut tuska í and­litið. Þessi tími í lífi barn­anna er afar mik­il­vægur hvað varðar þroska og almenna heilsu og það verður að taka ábyrgð á því,“ skrifar Jóhanna Dröfn og bendir á að aðgerð­irnar hafi einnig áhrif á sjúk­linga hennar þar sem hún kom­ist ekki til vinnu vegna verk­falls­ins. Hún krefst svara við því hvers vegna ein­ungis fjórir leik­skólar voru valdir.

„Var valið handa­hófs­kennt? Hvers vegna var ákveðið að fara í ótíma­bundið verk­fall á leik­skólum en ekki á öðrum stöðum? Ég tel eðli­legt að þessum spurn­ingum verði svarað hið snarasta“.

Grein Jóhönnu í heild sinni:

Af­leið­ingar verk­falls­að­gerða á minnstu börnin – krafa um svör

Til þeirra er málið varðar:

Nú stendur yfir verk­fall kenn­ara eins og flest ykkar von­andi eruð upp­lýst um. Sem móðir barns á leik­skól­anum Drafn­ar­steini í Reykja­vík og læknir á geðsviði Land­spít­ala langar mig að koma nokkrum athuga­semdum á fram­færi og á sama tíma krefj­ast svara.

Mig langar að gera athuga­semd við afar vafa­sama fram­kvæmd verk­falls kenn­ara, þá sér­stak­lega þá sem snýr að leik­skóla­börnum. Af ein­hverjum ástæðum voru ein­ungis fjórir leik­skólar á land­inu valdir til að loka ótíma­bundið í aðgerð­unum. Það gefur auga leið að þessar aðgerðir hafa gríð­ar­leg áhrif á örfáar fjöl­skyldur á meðan þær hafa lítil sem engin áhrif út í sam­fé­lagið. Nú starfa ég á stærsta vinnu­stað lands­ins og það eru nán­ast engir sam­starfs­menn mínir sem eru með­vit­aðir um umrætt verk­fall þar sem það hefur engin áhrif, bein né óbein á þá. Hvernig geta þessar aðgerðir verið rétt­læt­an­legar og hrein­lega stað­ist lög? Þetta er gríð­ar­leg mis­munun sem bitnar að sjálf­sögðu lang-mest á litlu börn­unum. Ef kenn­arar vilja ná fram sínum kröfum og nota verk­fallið sem vopn í þeirri bar­áttu þá væri auð­vitað lang-væn­leg­ast til árang­urs að leggja niður störf á fleiri stöðum tíma­bundið og skipta verk­falls­dögum á milli leik­skóla – þannig hefðu aðgerð­irnar marg­falt meiri áhrif á sam­fé­lagið og myndi bitna minna á litlu ein­stak­ling­unum okkar. Ég bið ykkur að hafa þetta í huga.

Í fram­haldi af ofan­greindu vil ég segja að slíkar aðgerðir eru gríð­ar­lega ábyrgð­ar­lausar og geta haft veru­lega slæm áhrif á börnin til fram­búðar. Í núver­andi ástandi þar sem geð­heilsa barna og ung­menna fer sífellt versn­andi og stjórn­mála­menn kepp­ast um að ræða mik­il­vægi þess að hlúa að börn­unum eru þessar aðgerðir eins og blaut tuska í and­litið. Þessi tími í lífi barn­anna er afar mik­il­vægur hvað varðar þroska og almenna heilsu og það verður að taka ábyrgð á því. Það hafa verið skrif­aðar bækur sem fjalla um börn með áfallastreitu og þung­lyndi sem afleið­ingar af því að þeim var sífellt verið að koma fyrir í „pössun“. Þessar aðgerðir hafa svo aðrar og einnig alvar­legar afleið­ingar fyrir hópa sem mega ekki við því, til að mynda mína sjúk­linga á geðsviði Land­spít­ala sem fá ekki að hitta lækn­inn sinn þar sem und­ir­rituð getur ekki mætt til vinnu vegna verk­falls­ins.

Nú er ekki ætl­unin að fara blanda verk­falls­að­gerðum kenn­ara og lækna saman en mig langar að benda á að ríkið telur boð­aðar verk­falls­að­gerðir lækna ólög­legar, m.a. vegna þess að verk­falls­boð­unin tæki ekki til allra lækna hjá þeim vinnu­veit­enda sem verk­fall bein­ist gegn. Hvernig getur verk­fall kenn­ara með þeim hætti sem nú er beitt stað­ist lög sam­an­borið við ofan­greint?

Ég krefst svara við því hvers vegna ein­ungis fjórir leik­skólar voru valdir í ofan­greindar aðgerðir? Var valið handa­hófs­kennt? Hvers vegna var ákveðið að fara í ótíma­bundið verk­fall á leik­skólum en ekki á öðrum stöðum? Ég tel eðli­legt að þessum spurn­ingum verði svarað hið snarasta.
Að lokum vil ég hvetja samn­ings­að­ila til þess að taka ábyrgð, setja fram raun­hæfar og skýrar kröfur og semja sem allra fyrst. Mig langar líka til þess að hvetja stjórn­mála­fólk til þess að vera fólk orða sinna, hlúa að heilsu barna okkar og stíga hér inn enda er það deg­inum ljós­ara að þessi staða gengur ekki til lengdar.

Höfundur er læknir á Land­spít­ala og móðir þriggja ára leik­skóla­barns í Reykja­vík.