Þor­steinn Pálsson, fyrrum for­maður Sjálf­stæð­is­flokks­ins og for­sæt­is­ráð­herra Íslands, er ekki hrif­inn vörn Jón Gunn­ars­sonar þegar upp komst um að sonur hans hafði verið tek­inn upp í leyni að lýsa hvernig faðir sinn myndi tryggja að hval­veiðar myndu hefj­ast inn skamms.

„Mat­væla­ráð­herra í starfs­stjórn skip­aði Jón Gunn­ars­son alþing­is­mann og fyrrum ráð­herra í stöðu póli­tísks aðstoð­ar­manns.

Talsmenn ann­arra flokka hafa ekki dregið það inn í kosn­inga­bar­átt­una. Vænt­an­lega hafa þeir litið svo á að önnur mál væru mik­il­væg­ari.

En stundum velta litlar þúfur þungu hlassi,“ skrifar Þor­steinn um málið á DV.

Heimildin í rétti

Þor­steinn segir að starfs­stjórn hafi ekki umboð til að taka póli­tískar ákvarð­anir. Það sé hlut­verk aðstoð­ar­manns að hafa með und­ir­bún­ingi póli­tískra ákvarð­ana en þær séu ekki teknar á meðan starfs­stjórn situr.

„Þunga hlassið í mál­inu er hins vegar tál­beitu­leikur erlendra einka­rann­sak­enda, sem hófst reyndar áður en ákvörðun um póli­tískan aðstoð­ar­mann í starfs­stjórn var tekin. Sú blekk­ing­ar­að­gerð beind­ist gegn fast­eigna­sala, sem reyndar er sonur aðstoð­ar­manns­ins.

Upp­lýs­ingar sem fast­eigna­sal­inn gaf tál­beit­unni hafa nú verið birtar.

Löngu er við­ur­kennt að fjöl­miðlar geta birt efni sem þeim berst þótt það hafi upp­runa­lega verið fengið með ólög­mætum hætti ef það þykir eiga erindi til almenn­ings.

Slík mál hafa bæði snú­ist um það hvort blaða­menn þyrftu að upp­lýsa um heim­ild­ar­menn og eins hvort þeir væru með­sekir með því að birta efni sem leynt á að fara sam­kvæmt lögum eða eðli máls.

Vandaðir fjöl­miðlar eins RÚV og Morg­un­blaðið og blaða- og frétta­menn þeirra hafa nokkrum sinnum hrundið til­raunum ákæru­valds­ins og Fjár­mála­eft­ir­lits­ins í málum af þessu tagi,“ heldur for­sæt­is­ráð­herr­ann fyrr­ver­andi áfram.

Trúverðug heimild

Þor­steinn segir að annað hvort hafi Gunnar, sonur Jóns, verið að segja satt vegna fjöl­skyldu­tengsla eða ljúga upp á for­sæt­is­ráð­herra og föður sinn og ekki liggi ennþá fyrir hvort sé satt. Hins vegar má ætla að sonur Jón sé trú­verðug heim­ild. 

„Aðstoð­ar­mað­ur­inn hefur sagt í fjöl­miðlum að málið sé aðför að lýð­ræð­inu í land­inu. Hér gæti hann verið að rugla saman tveimur mis­mun­andi hlutum.

Þekkt er að erlendar rík­is­stjórnir, einkum Rússar og Kín­verjar, beita nútíma tækni til að miðla vill­andi upp­lýs­ingum í þeim til­gangi að hafa áhrif á kosn­ingar eða grafa undan trú­verð­ug­leika stjórn­mála­manna.

Í þessu til­viki er hins vegar um gam­al­dags tál­beitu­að­ferð að ræða þar sem fjöl­skyldu­með­limur greinir undir máls­verði á góðu hót­eli frá hlutum, sem fram fóru að tjalda­baki. Hvort sem hann sagði satt eða laug virð­ast upp­lýs­ingar hans falla undir þær skil­grein­ingar laga og dóm­stóla um efni, sem á erindi við almenn­ing.

Aðferðin við að afla upp­lýs­ing­anna getur verið ólög­mæt en birt­ing þeirra lög­mæt. Í því ljósi er lang­sótt að tala um aðför að lýð­ræð­inu,“ skrifar Þor­steinn svo í lokin.