Þor­gerður Katrín Gunn­ars­dóttir, for­maður Við­reisnar, er með flest spil á hendi og getur ráðið því hvort mynduð verður stjórn til vinstri eða hægri. Eins og staðan er nú er lík­leg­ast að Viðreisn halli sér að Sam­fylk­ingu. Fjöl­margt sam­einar flokk­ana tvo og eftir því er tekið að Kristrún Frosta­dóttir og Þor­gerður Katrín eiga góða sam­leið.  Þær tvær ættu góðan mögu­leika á því að fá Flokk fólks­ins með. Evr­ópu­málin yrðu þá ofar­lega á baugi auk þess að hagur hinna fátæk­ustu í sam­fé­lag­inu yrði settur í önd­vegi til að Inga Sæland gæti sætt sig við sam­starfið. Ríflegur meiri­hluti er þarna nauð­syn­legur þar sem inn­an­borðs í Flokki fólks­ins eru nokkrir þing­menn sem verða að telj­ast ólík­inda­tól sem erfitt getur verið að hemja. Á móti kemur að hörku­tólið Inga Sæland á að baki þá sögu að reka þing­menn sína hik­laust úr flokki eða fram­boði ef þeir ekki ganga í takti. Klaust­ur­dón­arnir eru gott dæmi um slíkt. Meiri­hluti upp á 36 þing­menn ætti þó að duga til að tryggja frið­sam­legt sam­starf.

Viðreisn á afar tak­mark­aðan mögu­leika á sam­starfi við Sjálf­stæð­is­flokk Bjarna Bene­dikts­sonar. Þar standa Evr­ópu­málin í vegi auk þess að for­tíð Þor­gerðar og Bjarna og heift­ar­leg átök þeirra eru fyr­ir­staða. Samstarf flokk­anna tveggja að óbreyttu gæti þýtt gjör­eyð­ingu Við­reisnar í næstu kosn­ingum. Þar nægir að benda á örlög Vinstri-grænna og Bjartrar fram­tíðar þar á undan. Hvorugur flokk­ur­inn lifði af sam­starfið við Bjarna og flokk hans. Sam­starfi Bjartrar fram­tíðar og Sjálf­stæð­is­flokks­ins var líkt við að tjaldað hefði verið við hlið­ina á kjarn­orku­veri. Stór hluti kjós­enda Við­reisnar var að kjósa gegn Sjálf­stæð­is­flokknum og þeirri spill­ingu sem þar er við­loð­andi. Að óbreyttu er því nán­ast ómögu­legt fyrir Þorgerði Katrínu að feta þá sömu slóð og kost­aði VG lífið. Hún mun þurfa að mæta freist­ingum á borð við þá að Sjálf­stæð­is­flokk­ur­inn bjóði henni for­sæt­is­ráð­herra­stól­inn í rík­is­stjórn á hægri vængnum. Vandinn er þó svip­aður og vinstra megin. Mið­flokk­ur­inn er, rétt eins og Flokkur fólks­ins, illa stjórn­tækur vegna him­in­hárra lof­orða og þing­manna sem gjarnan eru utan brautar og láta illa að stjórn.  .

Sá mögu­leiki er fyrir hendi að Bjarni Bene­dikts­son axlí sína ábyrgð af verstu útkomu í sögu flokks­ins, segi af sér for­mennsku og hverfi af þingi. Þar með yrði Þórdís Kolbrún Reyk­fjörð Gylfa­dóttir for­maður og mögu­leikar á sam­starfi flokks­ins og Við­reisnar og Mið­flokks­ins með 35 þing­menn gætu opn­ast. En þessi mögu­leiki er fjar­lægur og að minnsta kosti ekki inni í mynd­inni strax.

Stjórn­ar­mynd­un­ar­við­ræður munu hefj­ast í fram­haldi þess að Halla Tóm­as­dóttir, for­seti Íslands, ræðir æi dag við for­menn þeirra flokka sem lifðu af ein­hvar­jar örlaga­rík­ustu kosn­ingar í sögu lýð­veld­is­ins.