Stefán Ómar Stef­áns­son van Hagen spyr hvort Íslend­ingar þekki ekki annað en pen­inga­lykt.

Stefán Ómar, sem er upp­al­inn Seyð­firð­ingur búsettur í Kaup­manna­höfn, skrif­aði færslu á Facebook þar sem hann talar um mis­mun­andi gæði laxa, eftir því hvort um sé að ræða villta laxa eða þá sem koma úr „drullugum kvíum“.

Stefán Ómar.

Mynd: Facebook

„Hjá Birni í Brekku­koti í annál Halldórs Laxness kost­aði fisk­ur­inn alltaf það sama, hvernig sem fram­boði ann­ars var háttað. Þannig var þegar lítið var fram­boð og fiskur dýr var hann ódýr­ari hjá Birni, en þegar vel gafst og mikið fram­boð var og verð á mark­aði lækk­aði, var hann dýr­ari hjá Birni. Þeir sem versl­uðu við hann héldu því þó áfram, enda voru gæði fisks­ins hans talin öllu betri en hjá stór­út­gerð­inni.

Þetta er skrifað 1956.“ Þannig hefst færsla Stefáns Ómars en næsta setn­ing und­ir­strikar meg­in­mál færsl­unnar: „Lax úr eldi er mun síðri vara en villtur lax. En það virð­ast mann­rétt­indi nú til dags að fá lax á diskinn sinn.“

Því næst segir Stefán Ómar það sama gilda um lamba­kjöt:

„Einnig elska Íslend­ingar lamba­kjötið sitt. Og það er hvergi betra. Satt best að segja fékk ég guð­dóm­legt lamb í Suður-Afríku á 29 ára afmæl­inu mínu, 2012. Það er lamb sem hefur gengið á fjöllum, nán­ast villt eins og heima. Og auð­vitað væri lamb sem væri alið í búri á korni og fæðu­bóta­efni mun síðra en lambið sem beit fjalla­grös allt sum­arið. Og í annarri Laxness-sögu er sagt að rollur sem ganga í fjör­unum bragð­ist mun verr en þær af fjöllum, þara­bragðið.“

Að lokum spyr Stefán Ómar áleit­inna spurn­inga:

„Erum við svo komin á Íslandi að við þekkjum ekki annað en pen­inga­lykt? Og er okkur sama um gæði þeirrar vöru sem við leggjum okkur til matar? Eða viljum við kaupa hjá Birni í Brekku­koti og hans fólki, ferskan villtan fisk úr alvöru sjó, frekar en úr drullugum kvíum?“

Ríflega 6.000 manns hafa skrifað nafn sitt við und­ir­skrift­ar­lista gegn sjó­kvía­eldi á Seyð­is­firði.