Jón Gnarr seg­ist hafa fengin högg fyrir hjartað þegar hann sá fréttir af and­láti hins sér­lund­aða kvik­mynda­leik­stjóra David Lynch, í gær.

Hinn sér­vitri og marg­verð­laun­aði kvik­mynda­leik­stjóri David Lynch lést í gær, 78 ára að aldri, eftir erf­iða glímu við lungna­þembu. Fræga fólkið, bæði í Hollywood og á Íslandi keppt­ust við það í gær að minn­ast Lynch, skilj­an­lega enda um einn merki­leg­asta kvik­mynda­leik­stjóra allra tíma að ræða. Þing­mað­ur­inn Jón Gnarr er einn þeirrra frægu sem minnt­ist hans en honum brá svo við frétt­irnar að hann fékk bæði högg fyrir hjartað og tár í augun.

„David Lynch er fall­inn frá. Þegar ég sá frétt­ina brá mér svo að ég fékk högg fyrir hjartað og tár brut­ust fram í augun. Einsog hann hefði verið tengdur mér, sem hann var ekki. En samt var hann nákom­inn þótt við höfum aldrei hist. Hann var maður sem með hugs­unum sínum og verkum hafði áhrif á mig. Ég var örugg­lega ekki nema 13 ára þegar ég sá Era­ser­head á VHS. Þegar ég var búinn að horfa á hana horfði ég strax á hana aftur. Ég ætla ekki að reyna að lýsa þeim hug­hrifum sem hún hafði á mig en það var blanda for­undran og kitlandi gleði sem mynd­aði streng frá mag­anum og uppí heil­ann.“

Segist Jón síðan þá hafa horft á flestar hans myndir en þær hafi verið „mis­jafn­lega ágætar“:

„Ég hef síðan horft á flestar mynda hans. Þær hafa verið mis­jafn­lega ágætar en flestar börn síns tíma. Uppúr standa Blue vel­vet og Wild at heart. Og Fíla­mað­ur­inn auð­vitað. Svo gerði hann líka hvers­dags­legar kvik­myndir sem voru fárán­legar í ein­fald­leika sínum, einsog The Straight story. Hún var samt eig­in­lega sjón­varps­mynd. Ekki hafði ég nokkra ánægju af Mul­hol­and drive eða Lost highway.“

Að lokum segir Jón frá því verki Lynch sem hafði hvað mest áhrif á þing­mann­inn en það eru þætt­irnir Tví­drangar sem skelfdu áhorf­endur í lok síð­ustu aldar og svo aftur fyrir nokkrum árum þegar þriðja og síð­asta ser­ían var sýnd.  

Jón skrif­aði: „En það verk Davíðs sem hafði mest afger­andi áhrif á mig og hefur fylgt mér æ síðan eru sjón­varps­þætt­irnir Twin Peaks eða Tví­drangar einsog þeir hétu á RÚV. Á þessum tíma þótti sjón­varp ekk­ert sér­stak­lega smart eða list­rænt og mið­ill­inn gjarnan tal­inn far­vegur fyrir froðu og lág­menn­ingu. Kvik­mynda­leik­arar forð­uð­ust að leika í sjón­varpi því það var talið geta skaðað glæstan kvik­mynda­feril. En David Lynch ögraði þessu og sýndi og sann­aði að sjón­varp er engu síðri mið­ill en leik­hús eða kvik­mynd. Twin Peaks voru fyrir mér Berlín­ar­múr sjón­varps­ins og hafði djúp­stæða áhrif á mig sem ég verð alltaf þakk­látur fyrir. Blessuð sé minn­ing Davi@d Lynch.“