Vinirnir Haukur Már Gestsson, Brynjar Guð­jóns­son, Sindri Snær Jensson og Jón Davíð Dav­íðs­son standa að staðnum en Sindri Snær og Jón Davíð eru þekktir í tísku­heimi Reykja­víkur. Þeir eru eig­endur versl­un­ar­innar Húrra Reykja­vík sem er starf­rækt á tveimur stöðum á Hverf­is­göt­unni og hefur átt góðu gengi að fagna.

Hvað kom til að þeir ákváðu að opna saman pítsu­stað? „Við erum æsku­vinir úr Laug­ar­dalnum og þetta byrj­aði á því að við Binni fórum að þróa með okkur þrá­hyggju fyrir ákveð­inni pít­su­gerð­ar­hefð eftir að hafa upp­lifað hana erlendis,“ segir Haukur. „Svo fórum við að spjalla við Sindra og Jón sem urðu strax mjög heill­aðir, en þeir höfðu þá verið að láta sig dreyma um að opna veit­inga­hús í nokkurn tíma. Eitt leiddi af öðru og á end­anum fórum við saman í vís­inda­ferð til London, borð­uðum á tíu Napo­let­ana-pítsu­stöðum á þremur dögum og í kjöl­farið ákváðum við að kýla á þetta.“

Haukur hefur lengi haft áhuga á pít­su­gerð. „Ég hafði verið að fikta við súr­deigs­bakstur í nokkur ár og svo smakk­aði ég þessa teg­und af pítsu í New York árið 2009. Síðan þá hef ég verið að leika mér að þessu heima hjá mér.“

Greini­legt er að pít­su­gerð er mikil ástríða hjá vin­unum. Eftir að hafa afráðið að opna veit­inga­stað­inn, ákváðu Brynjar og Haukur að ferð­ast til Napólí til að ná betri tökum á þeirri list að baka Napólíp­ít­sur. „Það þarf mikla þjálfun til að gera svona pít­sur,“ segir Haukur, „sér­stak­lega ef maður ætlar að gera það almenni­lega. Við vörðum tveimur vikum í Napólí og hittum alla þá sem vildu fræða okkur um þessa pít­su­hefð, m.a. AVPN-sam­tökin um verndun Napólíp­ít­su­hefðar. Svo eyddum við auð­vitað drjúgum tíma á mörgum af þekkt­ustu pítsu­stöð­unum í Napólí, en í heild­ina eru um fjögur þús­und pítsu­staðir í borg­inni.“

Viðtalið í heild má lesa í köku­blaði Gest­gjafans.

Umsjón / Nanna Teits­dóttir
Myndir / Heiðdís Guðbjörg Gunn­ars­dóttir