Góð skemmtun og fyrirtaks líkamsrækt

Stærðir og still­ingar

Við­ur­kenndur hjálmur af réttri stærð er auð­vitað ómissandi.

Þegar nýtt hjól er valið þarf að huga að stærð hjóls­ins. Þum­al­putta­reglan við hjól með slá er að þegar not­and­inn stendur yfir þver­slánni eiga að vera um það bil þrjár tommur eða tæp­lega átta senti­metrar upp í klof. Einnig er mik­il­vægt að hnakk­ur­inn sé í réttri hæð. Hnakk­ur­inn er rétt stilltur þegar hjól­reiða­mað­ur­inn situr á hnakknum, lætur annað fót­stigið í neðstu stöðu, stígur á það með hælnum og getur þá rétt alveg úr fæt­inum. Rétt still­ing hnakks­ins er afar mik­il­væg, sér­stak­lega í lengri hjól­reiða­ferðum, til að álag á fæt­urna verði rétt. Þriðja mik­il­væga atriðið er að stærð sjálfs hjólastells­ins sé rétt. Ef hnakk­ur­inn er rétt stilltur á stýrið að vera um fimm senti­metrum lægra en hnakk­ur­inn og á stýrið að skyggja á framöxul hjóls­ins þegar hjól­reiða­mað­ur­inn hefur báðar hendur á því.

Við­haldið er mik­il­vægt
Gott við­hald hjóla skiptir miklu máli bæði fyrir end­ingu þeirra og öryggi. Ráðlegt er að smyrja keðju hjól­anna viku­lega með sér­stakri teflonolíu og sér­stak­lega ef hjólið hefur staðið úti í rign­ingu. Einnig er mik­il­vægt að hugsa vel um bremsu­borða hjóls­ins, kanna slit reglu­lega og gæta að því að þeir séu rétt stilltir. Rétt stilltir borðar eiga hvorki að rekast í dekkin né í gjörð og ekki á að heyr­ast ískur þegar bremsað er. Auk þess að fylgj­ast með keðju og bremsum er mik­il­vægt að fylgj­ast með gírum hjóls­ins. Gírvírar teygj­ast yfir­leitt nokkuð með tím­anum og mynda því eins konar hlaup í gír­unum. Gott er að strekkja á vír­unum um það bil mán­uði eftir að hjólið er keypt. Þá er gírastrekkj­ar­anum á hjól­inu snúið rang­sælis þar til strekk­ist á vír­unum. Með tím­anum má einnig gera ráð fyrir slaka í legum hjóls­ins. Skemmdar legur eru fljótar að skemma út frá sér en með því að skipta þeim út eða herða þær upp í tæka tíða má spara mikið í við­halds­kostnað.

Sprungið dekk
Dekkja­skipti og -við­gerðir á hjóli eru lítið mál. Fyrst á að taka bremsur úr sam­bandi við gjörð. Þá er farið með keðj­una niður á minnsta tann­hjólið að aftan og að framan til að slaka á keðj­unni og öxulrær los­aðar. Þá er dekkið laust og hægt að ná slöng­unni úr því með hjálp dekkja­þvingu. Þegar gatið hefur verið fundið er gúmmíið í kringum það pússað, bóta­lím borið á slöng­una og bótin sett á gatið. Síðan er slangan sett aftur inn í dekkið og lofti pumpað í áður en haldið er af stað.

Öryggið í fyr­ir­rúmi
Rétt er að minna á nokkur örygg­is­at­riði sem vert er að hafa í huga þegar þeyst er um á stálfáknum úti í góða veðr­inu. Glitaugu eiga að vera bæði framan og aftan á reið­hjólum. Reið­hjóla­bjöllur eru einnig nauð­syn­legur örygg­is­bún­aður og þær ber að nota til að gera öðrum við­vart, t.d. við fram­úr­akstur á gang­stéttum. Að sjálf­sögðu er við­ur­kenndur hjálmur af réttri stærð algjör­lega ómissandi. Hjól­reiða­fólki er heim­ilt að hjóla á gang­stéttum jafnt sem á götum. Að sjálf­sögðu eiga hjól­reiða­menn að fylgja umferð­ar­reglum eins og aðrir veg­far­endur og hafa í huga að gang­andi veg­far­endur eiga rétt­inn á gang­stétt­unum.

Texti / Vikan
Mynd / Ernir Eyj­ólfs­son