„Við ætlum að sýna fyrsta flokks heim­ilda­myndir, rúm­lega 50 tals­ins, alls staðar að úr heim­inum í fimm daga sam­fleytt, frá mið­viku­degi til sunnu­dags. Þetta eru mest­megnis erlendar myndir enda er þetta fyrsta alþjóð­lega heim­ilda­mynda­há­tíðin sem er haldin á Íslandi,“ segir Ingi­björg Hall­dórs­dóttir, einn skipu­leggj­enda Iceland Documentary Film Festival, sem fer fram á Akranesi dag­ana, 17. til 21. júlí.

Opn­un­ar­mynd hátíð­ar­innar verður pólsk-íslenska myndin In Touch sem hreppti verð­laun dóm­nefndar á heim­ilda­mynda­há­tíð­inni Skjald­borg á Pat­reks­firði fyrr í mán­uð­inum, en hún segir af ljúfsárum sam­skiptum Pólverja í pólska þorp­inu Stare Juchy við ætt­ingja þeirra sem hafa sest að á Íslandi. Af öðrum myndum má nefna Honeyland, sem fjallar um býflugna­bónda í Makedóníu, og Aquarela, sem snýst um marg­slungnu ásýnd vatns. Úrval heim­ilda­mynda sem verður sýnt meðan á hátíð­inni stendur er því mjög fjöl­breytt.
Ingi­björg segir að skipu­leggj­end­unum hafi borist 260 inn­sendar kvik­myndir hvorki meira né minna sem sýni hversu mik­ill áhugi sé fyrir hátíð­inni erlendis frá. „Við það bætt­ust myndir sem okkur finnst sjálfum spenn­andi og mik­il­vægt að fólki sjá. Þannig að það hefur verið tölu­verð vinna að fara í gegnum þetta allt saman,“ segir hún og hlær. „En við erum svo heppin að vera með tíu manna teymi sem hefur gert það með glans.“

Eitthvað við allra hæfi
Auk kvik­mynda­sýn­inga verða ýmsir aðrir við­burðir í boði hátíð­inni. Spurt og svarað með leik­stjórum en yfir 30 erlendir gestir hafa boðað komu sína. Vinnu­stofur fyrir ung­menni sem koma með verk í vinnslu frá Norð­ur­lönd­unum. Fjöl­skyldu- og barna­há­tíð þar sem ung­mennum gefst m.a. færi á að fara í rat­leik með því að fara um bæinn og safna heim­ildum. Og síð­ast en ekki síst skemmti­dag­skrá og dans­leikir á kvöldin fyrir þá sem vilja njóta og vera til, eins og Ingi­björg orðar það. Allir ættu því að finna eitt­hvað við sitt hæfi.

Honeyland fjallar um býflugna­bónda í Makedóníu.

En hvernig kvikn­aði hug­myndin að hátíð­inni? „Ja, það var nú bara þannig að við Hallur Örn Árnason hitt­umst á frum­sýn­ingu nýrrar íslenskrar heim­ilda­myndar og fannst svo lítil mæt­ing að við ákváðum að gera eitt­hvað í því. Úr varð að koma fyrstu alþjóð­legu heim­ilda­mynda­há­tíð­inni á kopp­inn á Íslandi. Okkur fannst bara vanta slíka hátíð. Hátíð sem hefði það mark­mið að kynna heim­ilda­myndir sem list­rænan miðil, ekki bara miðil með fræðslu­gildi,“ svarar Ingi­björg og getur þess að Heiðar Mar Björns­son sé þriðji aðal­skipu­leggj­and­inn. Hún játar að mik­ill und­ir­bún­ingur liggi að baki hátíð­inni. „Þetta hefur tekið eitt og hálft ár. Á þeim tíma höfum við flakkað á milli hátíða til að kynna þetta og fengið góðan með­byr. Fólki hefur sár­lega fund­ist vanta hér hátíð sem leggur áherslu á erlendar heim­ilda­myndir.“

Aquarela snýst um marg­slungnu ásýnd vatns.

Sam­fé­lags­miðlar ýta undir áhuga
Ingi­björg segir tíma til kom­inn að verða við því enda sé heim­ilda­myndin búin að vera að sækja í sig veðrið síð­ustu ár. „Tímarnir eru að breyt­ast. Fólk er farið að þyrsta í raun­veru­legra efni eins og heim­ilda­myndir vegna áhrifa sam­fé­lags­miðla. Streym­isveitur hafa að ein­hverju leyti brugð­ist við því með því að sýna heim­ilda­ser­íur, sem gefa færi á því að segja áhuga­verðar sögur í lengra máli. Sem bíó­mið­ill á heim­ilda­myndin hins vegar eftir að festa sig betur í sessi,“ lýsir hún og bætir við að staða heim­ilda­mynda á Íslandi hafi þó verið að styrkj­ast.

„Hér er mikil gróska í gangi. Margar flottar myndir að koma út. Vonandi á bara hátíð eins og Iceland Documentary Film Festival eftir að leiða til meira alþjóð­legs sam­starfs hér heima. Að það komi hér stærri fram­leiðslur og Íslend­ingar geti sjálfir gert stærri myndir,“ segir hún og hvetur sem flesta til að kynna sér betur hátíð­ina og dag­skrá hennar með því að fara á Facebook.

Opn­un­ar­mynd hátíð­ar­innar verður pólsk-íslenska myndin In Touch: