„Okkar hug­mynda­fræði og mark­mið var alltaf að búa til stað þar sem ungt fólk, upp að 25 ára, gæti komið og sótt sér grunn­þjón­ustu á sínum for­sendum. Komið og fengið stuðn­ing, aðstoð og faðm­lag alveg óháð því á hvaða stað það er í sínu lífi þegar hingað er komið,“ segir Sig­ur­þóra og bendir á að  til þess að fá aðstoð innan heil­brigð­is­kerf­is­ins hafi fólk þurft að vera með sjúk­dóm eða ein­hvers konar grein­ingu.

„Þú þarft að vera fík­ill eða með klíniskan kvíða eða annað – það verður í hið minnsta að heita eitt­hvað svo þú getir fengið þjón­ust­una. Þessu viljum við losna undan. Þó að grein­ingar geti verið góðar eru þær ekki okkar mark­mið heldur að vera til staðar og beina á réttar brautir. Þótt þú sért með kvíða þá ertu ekki endi­lega með klínískan sjúk­dómskvíða. Þú ert ekki endi­lega með ein­hverja grein­an­lega röskun þó að þér líði illa. Stundum líður okkur bara illa.“

Lestu við­talið í heild sinni hér.

Myndir / Aldís Páls­dóttir
Förðun / Björg Alfreðs­dóttir, alþjóð­legur förð­un­ar­fræð­ingur YSL á Íslandi