Sjá einnig: Þögn Katrínar meiðir meira

Erla var dæmd fyrr mein­særi ásamt tveimur öðrum. Hinir sak­born­ing­arnir hafa fengið mál sín tekin upp og voru allir sýkn­aði af sak­fell­ingu fyrir mann­dráp „Þangað til þetta hef­ur verið leið­rétt er þetta mál ekki búið, hvorki fyr­ir okk­ur, fjöl­skyld­urn­ar okk­ar né ís­lensku þjóð­ina. Ég er ekki til­bú­in að gef­ast upp,“ segir Erla við Morg­un­blaðið. Hún er eini aðili máls­ins sem gert er að una við dóm sinn óbreyttan.

Sjá einnig: Erla Bolla­dóttir ósátt: „Af hverju forð­ast menn að ræða sjálfa rann­sókn­ina“

Erla fund­aði með Katrínu Jak­obs­dóttur í lok síð­asta árs og hefur síðan beðið frek­ari við­bragða yfir­valda.  Í sam­tali við Mannlíf síð­ast­lið­inn maí lýsti Erla yfir von­brigðum með aðkomu Katrínar Jak­obs­dóttur, for­sæt­is­ráð­herra og for­manni VG, að mál­inu. „Ég er sár út í Katrínu. Ég fyllt­ist von um að nú kæmi ein­hver nið­ur­staða sem mundi feykja skýj­unum frá sól­inni,“ sagði Erla.

Sjá einnig: Er ekki kom­inn tími til að draga rétt fólk fyrir dóms­stóla?

Þá ræddi hún fund sinn og for­sæt­is­ráð­herra við Mannlíf. „Ég hitti Katrínu og reif­aði þau mál sem þurfti og það var fínt að tala við hana. Hún sagði reyndar í upp­hafi fundar að hún vildi að við hitt­umst aftur í lok jan­úar því þá ætl­aði hún að geta útskýrt fyrir mér stöð­una. Seinna á þessum fundi ítrek­aði hún að við hitt­umst aftur í lok jan­úar. Þann sjö­unda febr­úar sendi ég henni tölvu­póst og sagð­ist vera orðin lang­eyg eftir fund­inum til þess að geta ákveðið næstu skref. Ekkert svar. Í fyrri hluta mars sendi ég aftur póst og sagði að enn hefði ég ekk­ert heyrt. Var vissu­lega orðin sár og að reyna að skilja hverju sætti að mér væri ekki svarað. Enn hef ég ekk­ert heyrt.

Ef þú biður ein­hvern fyr­ir­gefn­ingar en heldur svo áfram að sparka í við­kom­andi, er það þá mark­tæk fyr­ir­gefn­ing­ar­beiðni? Þetta tvö­falda sið­ferði að biðj­ast fyr­ir­gefn­ingar en halda svo öllum á stað sem heldur áfram að meiða og særa við­kom­andi. Að halda þessu svona vof­andi yfir þeim sem hafa mátt þola allt sem á undan er gengið er fram­koma sama eðlis og við höfum alla tíð mátt þola af hálfu þessa kerfis.“

Hún sagði mál­inu ekki ljúka fyrr en hún, Sævar og Kristján hafi öll verið sýknuð af röngum sak­ar­giftum. „Enginn vilji virð­ist hins vegar hafa verið í rétt­ar­kerf­inu á neinu stigi máls­ins til að takast á við þá ábyrgð sem á því hvílir í þessu hörmu­lega máli.“