„Amerískur ferðamaður kom í Hallgrímskirkju í dag. Regnbogafáninn lá á kórtröppum og blasti við söfnuði og öllum þeim sem komu í hlið himins. En einn starði á fánann og rauk svo út úr kirkju og fram í Guðbrandsstofu. Þar var kirkjuvörður fyrir svörum,“ skrifar Sigurður áður en hann lýsir samtali kirkjuvarðar og kirkjugestsins.
Ferðamaðurinn mun í fyrstu hafa spurst fyrir um hvort um hvort regnbogafáninn í kirkjunni væri hinn einu sanni regnbogafáni. Eftir að hafa verið svarað játandi mun gesturinn hafa furðað sig á að kirkja flaggi slíkum fána. „Það er vegna þess að við teljum ást guðs öllum tilheyrandi hver svo sem kynhneigð þeirra og bakgrunnur kann að vera,“ var manninum svarað. Samkvæmt lýsingu Sigurðar þótti gestinum þessi skýring ekki nægilega kristin og mun hann hafa bent á að Jesús hefði ekki séð ástæðu til að sætta sig við skilaboð Hallgrímskirkju. „Þetta hefði Jesús aldrei samþykkt.“
Þeirri skoðun mun hafa verið mótmælt af starfsmanni kirkjunnar með þeim afleiðingum að maðurinn gekk á dyr. „Skammist ykkar! Þessi kirkja er ekki kristin,“ sagði hann í kveðjuskyni.
Trúmál
Krossinn er fokinn af kirkjunni og Þjóðkirkjan áhyggjulaus
Gunnar Smári er sammála Agnesi: „Held að við mættum alveg ræða meira um hann blessaðan“
Hneykslast á orðum Agnesar: „Má ég kannski biðja um svoleiðis þöggun?“
Kalla eftir því að ofbeldið sem hefur viðgengist hætti og að ríkið stígi inn í
Segja frá ofbeldi innan sértrúarsafnaða: „Þjónaðu leiðtogunum eins og þeir séu Guð’’
Athugasemdir