Kínóa er ævaforn korn­teg­und sem var fyrst ræktuð í Bólivíu fyrir þús­undum ára. Það er mjög prótín­ríkt og ríkt af amínó­sýrum ásamt því að vera glút­ein­laust.

Búlgur er úr steyttu, þurrk­uðu og for­soðnu durum-hveiti. Það er aðal­lega notað í mat­ar­gerð Mið­austur-landa, Mið­jarð­ar­hafs­búa og íbúa í Kákasus. Það er tölu­vert nær­ing­ar­rík­ara en kúskús þar sem það er mun minna unnið og því hafa nær­ing­ar­efnin fengið að halda sér.

Kínóa, til vinstri, og búlgur. Mynd/Hákon Davíð Björns­son

Kúskús er malað semol­ina-hveiti og er meg­in­uppi­staða fæðis íbúa Norður-Afríku. Á Vest­ur­löndum er algeng­ast að það sé for­soðið og er þá nóg að hella sjóð­andi vatni yfir og bíða í nokkrar mín­útur. Upp­runa­legt kúskús þarf hins vegar að sjóða mun lengur. Það er frá­bært með kjöti og fiski og er álíka kol­vetna­ríkt og hvítt pasta.

Bygg er trefj­a­ríkt heil­korn sem er líf­rænt ræktað hér á landi. Það tekur dágóða stund að sjóða það en svo er líka gott ráð að sjóða það að kvöldi og láta standa yfir nótt. Aðferðin er sú að um leið og suðan kemur upp er slökkt undir og það látið standa yfir nótt með pott­lok­inu á.

Kúskús, til vinstri, og bygg. Mynd/Hákon Davíð Björns­son

Upp­skrift með búlgum: Þín eigin sæl­kera­skál
Upp­skrift með kúskús: Ljúf­fengur réttur
Upp­skrift með byggi: Perlu­byggs­bollur 
Upp­skrift með kínóa: Kínóapizza