Félag íslenskra hljóm­list­ar­manna, FÍH, hefur fyrir hönd Þóru Ein­ars­dóttur óperu­söng­konu stefnt Íslensku óper­unni vegna van­gold­inna launa Þóru við upp­færslu óper­unnar Brúðkaup Fígarós síð­ast­liðið haust.

„Ágrein­ing­ur­inn snýst um það hvaða samn­ingar gilda og um túlkun samn­ing­anna sem Íslenska óperan gerði við ein­söngv­ara í upp­færsl­unni á Brúð­kaupi Fígarós,“ segir Þóra Ein­ars­dóttir. „Við erum til dæmis með þak á æfinga­tíma og það var farið langt fram úr því í þessu til­felli en Óperan féllst ekki á að þeim bæri að greiða okkur yfir­vinnu. Við fengum heldur ekki greitt samn­ings­bundið álag og þegar allir ein­söngv­arar sýn­ing­ar­innar tóku sig saman og fóru með samn­ing­ana til FÍH kom í ljós að það er verið að greiða söngv­urum, sér­stak­lega ungum söngv­urum, langt, langt undir taxta samn­ings FÍH og Íslensku óper­unnar. Það veldur mér miklum áhyggjum.“

„Þetta er algör frumskógur“

Þóra segir söngv­ar­ana vera í veikri stöðu sem verk­takar við fyr­ir­tæki sem sé í raun þeirra eini starfs­vett­vangur á Íslandi. „Það er sam­bæri­legt við að það væri bara einn fót­bolta­völlur á Íslandi og það væru ein­ungis spil­aðir fjórir leikir á ári,“ segir Þóra. „Við söngv­arar eigum allt okkar undir því að fá vinn­una og það er erfitt að feta sig áfram í þessum frum­skógi, sér­stak­lega fyrir þá sem eru að stíga sín fyrstu skref. Eins og þetta blasir við mér þá er rekstr­ar­fyr­ir­komu­lag Íslensku óper­unnar barn síns tíma og tíma­bært að breyta því. Það er því mjög gott að búið er að sam­þykkja ný sviðs­lista­lög þar sem meðal ann­ars er stefnt að stofnun þjóð­ar­óp­eru og ég tel að þetta mál und­ir­striki það hversu mikil þörf er á því.

Ítar­legri umfjöllun í helg­ar­blað­inu Mannlíf.

Lesa Mannlíf

Íslenska Óperan á sér fal­lega sögu. Hún sprettur úr gras­rót söngv­ara sem bjuggu sér til starfs­vett­vang og færðu þjóð­inni óperu­sýn­ingar sem hafa auðgað menn­ing­ar­lífið hér. Það er því kald­hæðn­is­legt að nú séu það söngv­arar sem bíða lægri hlut hjá fyr­ir­tæk­inu sem þó hefur hund­ruð millj­óna af almannafé á ári hverju.

Ef samn­ingar stétt­ar­fé­lags okkar eiga ekki að gilda innan Óper­unnar er þetta nátt­úr­lega bara algjör frum­skógur og mér finnst sorg­legt að horfa upp á það að ungir söngv­arar telji sig þurfa að gang­ast undir það að fá greitt undir við­mið­un­ar­töxtum og þori ekki að leita réttar síns. Mér finnst það vera skylda mín að berj­ast fyrir rétt­indum söngv­ara og um leið að bættum rekstri Óper­unnar og þess vegna finnst mér þetta mál mjög mik­il­vægt. Það er kom­inn tími til að við fáum þessa hluti í lag og ef við þurfum að leita til dóm­stóla til að ná fram rétti okkar þá verður svo að vera.“

Nánar er fjallað um málið í helg­ar­blað­inu Mannlíf.