Marbella-kjúklingur er vel þekktur réttur víða um heim og margir halda að hann sé ætt­aður frá Mið­jarð­ar­haf­inu en í raun er frá Banda­ríkj­unum og talið að hann hafi verið fund­inn upp á átt­unda ára­tugnum í Upper West Side hverf­inu í New-York. 

Þessi rétttur er ein­stak­lega skemmti­legur og til­val­inn til að hafa í kvöld­mat­inn þegar fólk er að koma á mis­jöfnum tímum í mat, þar sem rétt­ur­inn er góður við stofu­hita. Marbella-kjúklingur er líka til­val­inn á hlað­borð t.d. í afmæli eða veislur.

Marbella-kjúklingur
fyrir 4

3 kjúklinga­bringur
gróft sjáv­ar­salt
nýmal­aður svartur pipar
olía til steik­ingar
⅔ dl rauð­vín­sedik
⅔ dl ólífu­olía
1 . dl hvítvín
1 . dl púð­ur­sykur
u.þ.b. 70 g sveskjur, skornar í tvennt
u.þ.b. 70 g þurrk­aðar apríkósur,
skornar í tvennt
60 g granar ólífur, saxaðar gróft
40 g kapers, látið fylgja með 1-2
tsk. af vökv­anum
3-4 hvít­lauks­geirar, fínt saxaðir
2 msk. þurrkað oregano
hnefa­fylli fersk stein­selja

Skerið kjúklinga­bring­urnar í stóra bita og stráið salti og pipar yfir. Hitið olíu á pönnu og steikið bit­ana þar til þeir eru eld­aðir í gegn, ekki of lengi því þá er hætt við að kjúkling­ur­inn verði of þurr. Setjið til hliðar. Setjið rest­ina af hrá­efn­unum, nema stein­selju, saman í pott og hitið að suðu, látið sjóða í 1-2 mín. Takið af hit­anum og látið kólna aðeins. Setjið kjúkling­inn saman við lög­inn, gjarnan í gler­skál eða plast­poka og látið standa í kæli yfir nótt. Takið úr kæli tím­an­lega áður en rétt­ur­inn er bor­inn fram þannig að hann nái stofu­hita og sé ekki of kaldur, eins má velgja hann aðeins í ofni. Berið fram með góðu sal­ati og gjarnan hrís­grjónum.

Upp­skrift: Kristín Dröfn Ein­ars­dóttir
Stílisti: Ólöf Jakobína Ernu­dóttir
Mynd: Heiðdís Guðbjörg Gunn­ars­dóttir