Grænar kart­öflur er eitt­hvað sem neyt­endur ættu að var­ast þó vissu­lega séu skiptar skoð­anir um þær eins og flest annað. Meðan ein­hverjir láta þær slæda eru aðrir sem skila þeim aftur bein­ustu leið í jörð­ina. Ástæða þess að kartafla verður græn er sú að hún hefur orðið fyrir sól­ar­ljósi, ann­að­hvort við ræktun eða í geymslu. Við það mynd­ast efnið sól­anín sem getur valdið eitrun ef það mælist í of miklu magni. Sólanín er þó alltaf til staðar í öllum hlutum kart­öflu­plönt­unnar en nær þó sjaldn­ast að verða hættu­legt.

Flestir eru þeirrar skoð­unar að græn kartafla bragð­ist illa, sumir finna engan mun. Enn aðrir segja að sól­anín eyð­ist úr kart­öfl­unni við suðu.

Til eru dæmi um að fólk hafi lát­ist af völdum sól­an­íns en það hefur gerst við mjög óvenju­legar aðstæður, þá hafa kart­öfl­urnar verið ónýtar og fólk borðað veru­legt magn af þeim.

Til þess að koma í veg fyrir sól­anín-eitrun í kart­öflum er eft­ir­far­andi mik­il­vægt:

• Fram­leið­endur og pökk­un­ar­að­ilar eiga að flokka grænar kart­öflur frá í fram­leiðslu.
• Pökk­un­ar­að­ilar verða að sjá til þess að kart­öfl­urnar séu geymdar í myrkri meðan þær stoppa hjá þeim.
• Versl­anir verða að sjá til þess að sem minnst lýs­ing sé á kart­öflum meðan þær eru í búð­inni, til dæmis geyma þær í dimmum kössum sem við­skipa­vinir taka kart­öfl­urnar úr eða í dökkum umbúðum.
• Neyt­endur ættu að geyma kart­öflur á dimmum stað heima fyrir.
• Varist að borða skemmdar og/eða grænar kart­öflur.