Margir hafa upp­lifað ólga innan borg­ar­stjórnar síð­ustu ár og störf meiri­hlut­ans verið umdeild. Sumir telja stjórn­leysi og óráðsíu ríkja í Ráð­hús­inu. Heiða Björg Hilm­is­dóttir, vara­for­maður Sam­fylk­ingar og borg­ar­full­trúi flokks­ins í Reykja­vík, segir sjálf­sagt að gagn­rýna það sem betur megi fara en það sé engin óráðsía í gangi. Hún kveðst ánægð með þær breyt­ingar sem eru að verða á borg­inni og stolt af þeim.

„Í borg­inni þar sem ég er borg­ar­full­trúi er auð­vitað tek­ist hart á um stór mál og utan frá séð geta stórn­málin virkað eins og víg­völlur,“ segir hún. „Þar spilar inn í að leið­in­legu málin fá oft­ast meira pláss í fjöl­miðlum. En mér hefur alltaf verið vel tekið og ég hef eign­ast góða sam­starfs­menn bæði innan Sam­fylk­ing­ar­innar og í öðrum flokkum. Almennt vinnum við þétt saman og erum að ná árangri saman. Enda tel ég að ef við ætlum að gera það þá eigum við að horfa meira í það sem við eigum sam­eig­in­legt og hvar við getum unnið saman og eyða minni tíma í að reyna að klekkja á fólki eða segja ljóta hluti um það.“

Ég bendi á að margir upp­lifi samt mikla ólga innan borg­ar­stjórnar. Störf meiri­hlut­ans hafa verið umdeild. Bragga­málið, pálma­trén, fram­úr­keyrsla Sorpu. Sumir telja stjórn­leysi og óráðsíu ríkja í Ráð­hús­inu.

„Mér finnst sjálf­sagt að gagn­rýna það sem má betur fara,“ svara Heiða yfir­vegað. „Fram­kvæmd Braggans var til dæmis klár­lega ekki eins og á að vera. Við höfum ekki reynt að hylma yfir það. En það er engin óráðsía í gangi. Borgin stendur vel og henni er vel stjórnað. Og vegna þess hvernig kerfið er upp­byggt þá gætum við ekki, ekki einu sinni þótt við vildum, stjórnað borg­inni jafnilla og sumir vilja láta í veðri vaka.

En auð­vitað leggjum við okkur fram um að stjórna vel og mér finnst ég sjá jákvæðar breyt­ingar á borg­inni. Sem dæmi erum við að byggja upp þjón­ustu fyrir fólk með fatl­anir. Erum að opna fleiri hjúkr­un­ar­rými. Erum að gjör­bylta þjón­ustu vel­ferð­ar­sviðs. Erum meira að horfa í að veita þjón­ustu sem fólk óskar eftir heldur en að ákveða þjón­ustu fyrir það í ein­hverju excel-skjali, eins og var kannski meira áður fyrr. Eins og bara þegar ekklar, menn sem voru í sorg, leit­uðu til félags­þjón­ust­unnar og var þá boðið þrif, en vant­aði kannski ann­ars konar aðstoð. Við erum að vinna í því að snúa kerf­inu. Hlusta á fólkið, frekar en að ákveða hlut­ina fyr­ir­fram. Þetta eru bara nokkrar breyt­ingar og ég er ánægð með þær og stolt af þeim.“

Átök Eflingar og borgarinnar tóku á

Hérna gríp ég fram í og bendi á að ekki deili nú allir þeim skoðun með Heiðu að hlut­irnir séu að þró­ast í rétta átt í Reykja­vík. Kaupmenn í mið­bænum hafi sem dæmi sett út á meiri­hlut­ann einmitt fyrir að hlusta ekki á þá með því að fjölga göngu­götum í borg­inni. Meiri­hlut­inn hafi líka verið gagn­rýndur fyrir úrræða­leysi í mál­efnum heim­il­is­lausra og þegar kjara­við­ræður stóðu yfir sak­aði Efling hann um hræsni og óbil­girni.

„Varðandi mið­bæ­inn og Lauga­veg­inn þá sjáum við sam­kvæmt könn­unum að Reyk­vík­ingar eru ánægðir með þá þróun sem á sér stað,“ bendir Heiða á. „Hverf­is­gatan er orðin frá­bær­lega flott. Þar hafa sprottið upp mörg fyr­ir­tæki. Og ekki má gleyma nýja Hafn­ar­torg­inu. Fyrir utan það veit ég að þau hjá umhverfis- og skipu­lags­sviði hafa lagt sig fram um að vera í góðu sam­tali og eru opin fyrir marg­vís­legum lausnum, því að sjálf­sögðu viljum við sem blóm­leg­asta mið­borg. Það skiptir máli fyrir mann­lífið. Við þurfum bara ein­hvern veg­inn að finna leið þarna á milli þannig að Reyk­vík­ingar séu ánægðir og kaup­menn­irnir líka.

Hvað varðar heim­il­is­lausa, þá þurfti að bæta þjón­ust­una og við höfum sett tvö­falt meira fjár­magn í þann mála­flokk.“

Hvað með gagn­rýni Eflingar? Hvernig fannst þér, með þinn bak­grunn, að vera sökuð um að tala niður til verka­lýðs­stétta?
„Ég styð alltaf bar­áttu verka­lýðs­fé­laga fyrir bættum kjörum og mér fannst mikið af kröfum Eflingar skilj­an­legar. Mér fannst þetta hins vegar mjög erf­iður tími,“ játar Heiða fús­lega. „Mér fannst mjög miður að það þyrfti að koma til þess að það þyrfti að fara í verk­fall. Ég hefði á allan hátt viljað að við gætum komið í veg fyrir það.

Ég hefði líka viljað geta haft meiri áhrif á samn­inga­við­ræð­urnar. Stjórn­mála­menn hafa hins vegar ekki umboð til þess heldur samn­inga­nefndir og við urðum að leggja traust okkar á það að þær næðu saman. Sem betur fer gerð­ist það og ég held að samn­ing­ur­inn sem náð­ist loks sé ásætt­an­legur fyrir báða aðila þótt við í Reykja­vík séum svo­lítið gagn­rýnd fyrir það að hafa samið of vel við Eflingu. Við eigum bara að vera stolt af því og standa við þann samn­ing. Þarna eru stórar og mik­il­vægar kvenna­stéttir sem eru á of lágum launum. Þannig að þetta var mik­il­vægt skref, sem ég er ánægð með að við skyldum taka. En af hverju þetta tók svona langan tíma skal ég ekki segja. Þeir sem sátu við samn­inga­borðið eiga svar við því.“

Lestu við­talið við Heiðu í heild sinni.