Hlín Agn­ars­dóttir var að senda frá sér skáld­sög­una Hildu­leik þar sem hún skapar óhugn­an­lega fram­tíð fyrir eldri borg­ara lands­ins, sem sviptir eru nán­ast öllum rétt­indum þegar þeir ná ákveðnum aldri. Hlín segir sögu­efnið hafa komið til sín eftir dauða móður sinnar sem lést eftir sex mán­uði á hjúkr­un­ar­heim­ili, þótt hún hefði fram að því verið ágæt­lega hress, ekki komin með elli­glöp.

Sjá einnig: Óhugn­an­leg fram­tíð eldri borg­ara: „Hún lifði ekki nema sex mán­uði“

„Ég er að velta því fyrir mér hvernig þjóð­fé­lagið gæti hugs­an­lega orðið þegar okkur sem komin erum á aflif­un­ar­ald­ur­inn fer að fjölga. Hug­myndin kvikn­aði þegar mamma mín dó fyrir þremur árum síðan. Í fyrsta lagi var það algjör martröð fyrir okkur systk­inin að fá það sem heitir vist­un­ar­mat fyrir hana, það er þegar verið er að sækja um vistun fyrir aldr­aða ætt­ingja á þessum svoköll­uðu hjúkr­un­ar­heim­ilum.

Það er líka vitað að það er mjög mikil geð­lyfja­notkun á öldr­unar-, dvalar- og hjúkr­un­ar­heim­ilum bara til þess að hægt sé að halda starfs­manna­fjölda í lág­marki og létta þeim verkin. Þetta er dýr rekstur og mikið verið að spara og þetta er stór mála­flokkur sem dúkkar upp í þjóð­fé­lags­um­ræð­unni með reglu­legu milli­bili. Og hug­myndin hjá mér kvikn­aði út frá hugs­un­inni; hvað ef maður þarf í fram­tíð­inni að sækja um und­an­þágu til þess að fá að lifa eftir ákveð­inn aldur?“ 

Fram­tíð­ar­sýnin sem birt­ist í Hildu­leik er óhugn­an­leg, svo ekki sé meira sagt, en samt svo óskap­lega lík þeim veru­leika sem við búum við í dag. Var Hlín með ein­hvern ákveð­inn tíma í huga þegar hún skrif­aði sög­una? „Þetta er nátt­úr­lega dystópísk saga að ein­hverju leyti,“ við­ur­kennir Hlín.

Lestu opin­skátt og ein­lægt við­tal við Hlín í nýj­ustu Vikunni.

Vikan er komin á helstu sölu­staði

Sjá einnig: Hlín sendi gömlum kærasta skila­boð eftir 16 ár: „Ástin bloss­aði upp aftur í gegnum Facebook“

Texti: Friðrika Ben­ón­ýs­dóttir
Myndir / Hallur Karlsson

Tryggðu þér áskrift að Vikunni í vef­verslun >