Eva Ruza Miljevic, fjöl­miðla­kona, segir flestar skemmti­leg­ustu jóla­minn­ingar sínar tengj­ast móður sinni, sem standi í ströngu við að reyna að fá fjöl­skyld­una til að halda sig á mott­unni á aðfanga­dags­kvöld. Það gangi hins vegar ekki vel og þrátt fyrir að allir mæti í sínu fín­asta pússi í jólamat­inn séu allir komnir í nátt­föt um leið og búið er að kyngja aðal­rétt­inum.

„Margar af ves­enis jóla­minn­ing­unum mínum snú­ast aðal­lega um hana elsku mömmu,“ segir Eva Ruza og hlær „Hún er alltaf með sveppa­súpu í for­rétt á jól­unum, sem er sú allra besta í heimi. Nema ves­enið þegar ég var yngri var að ég borð­aði ekki sveppi en elskaði súp­una. Þannig að alltaf á aðfanga­dag stóð mamma greyið með sigti og sigtaði svepp­ina frá súp­unni fyrir einn disk svo ég gæti borðað án þess að fá klígju. Ég vildi sem sagt að súpan væri elduð með svepp­unum, en ekki borða þá. Sem betur fer elt­ist þetta vesen af mér og ég borða alla súp­una með bestu lyst í dag – mömmu til mik­illar gleði.“

Þrátt fyrir að þurfa ekki lengur að sigta súp­una ofan í dyntótta dóttur sína er aðfanga­dags­kvöld enn í dag mikil þrekraun fyrir móður Evu.

„Mamma fær alltaf verki á aðfanga­dags­kvöld, enn í dag,“ útskýrir Eva. „Við systur mætum í okkar fín­asta pússi heim til mömmu og pabba, pabbi í spari­fötum með bindi, en um leið og aðal­rétt­ur­inn er búinn erum við komnar í nátt­föt á ljós­hraða. Mömmu dreymir um að við séum öll í spari­föt­unum fram eftir kvöldi, en við hlustum ekk­ert á það. Pabbi rífur vana­lega af sér bindið yfir súpu­disk­inum og er kom­inn í stutt­erma­bol á sama tíma og við systur. Ég meina, allir búnir að smella af fínu jóla­mynd­inni við jóla­tréð og algjör óþarfi að hangsa lengur i spari­fötum. Og já, ef þið eruð að spá, þá komum við með nátt­föt i poka.“