„Hér er verið að mis­beita valdi þess sterka gegn hinum veika. Þannig sam­fé­lag vil ég ekki sjá. Og ég er viss um að stór meiri­hluti Íslend­inga er mér sam­mála,” segir séra Önundur S. Björns­son á Facebook en 27 ára gömul dóttir hans er ákærð fyrir að hafa valdið lög­reglu­manni lík­ams­tjóni. Elínborg Harpa, dóttir Önundar var hand­tekin við frið­sam­leg mót­mæli á Aust­ur­velli þegar stuðn­ings­fólk flótta­fólks mót­mælti. Hún er sótt til saka fyrir meint brot gegn vald­stjórn­inni.

Dregin og handjárnuð

„Kæru­efnið: „eymsli í sköfl­ungi“. Að vísu mundi lög­reglu­mað­ur­inn ekki í vitna­haldi á hvorum fæt­inum hann hafði haft eymsli, enda ekki skrýtið, þar sem hann missti ekki dag úr vinnu, að eigin sögn. Þetta gerð­ist við frið­sam­leg mót­mæli framan við Dóm­kirkj­una, hús friðar og sátta, þar sem dóttur minni var kippt út úr hópi mót­mæl­enda og dregin liggj­andi, til skiptis á höndum og fótum, þar sem síðan þrír lög­reglu­menn lögð­ust af sam­an­lögðum þunga yfir hana og færðu í hand­járn.”

Önundur segir í grein sinni að hann sé frið­ar­ins maður og annt um lýð­ræði. Dóttir hans brenni fyrir rétt­læti og mann­rétt­indum, þar á meðal hæl­is­leit­enda, og sé virk í sinni við­leitni.

„Það kann vel að vera að lög­reglu­menn hafi lítið þol gagn­vart slíkum ein­stak­lingum, enda hafa þeir í ýmis horn að líta, þar sem alvar­legir glæpir í sam­fé­lagi okkar hafa því miður farið vax­andi. Nú síð­ast ofbeld­is­maður sem ógnað hefur blásaklausri fjöl­skyldu og engum böndum verður á komið, að best verður séð”.

Önundur segir hand­tök­una hafa verið ástæðu­lausa en mál­sóknin í ofaná­lag, þar sem kraf­ist sé refs­ingar, sé enn verri. Mynd­skeið séu til sem sanni að um frið­sam­leg mót­mæli var að ræða. Gríð­ar­legur kostn­aður fylgi mál­inu, ekki bara hjá dóttur hans heldur öllum þeim emb­ættum sem að mál­inu koma svo og sam­fé­lag­inu.

„Er þetta það rétt­læti sem vald­stjórnin, svokölluð, telur í for­gangi til að tryggja öryggi borg­ara þessa lands?” spyr Önundur.

Málssókn vegna skoðana

„En nú bregður svo við, að afleið­ingar frið­sam­legra mót­mæla og hátt­vísra, eru skyndi­lega þess eðlis, að gerðar eru harðar kröfur á fólk og því stefnt fyrir dóm­stóla og kraf­ist pen­inga og jafn­vel fang­els­unar, vegna skoð­ana fólks og vilja til þess að rétt­lætið nái fram að ganga gagn­vart okkar minnstu bræðrum og systrum; hæl­is­leit­endum og fólks á flótta.”

Önundur spyr hvert réttafar okkar sé komið. Hann hafi samúð með lög­reglu­mönnum þessa lands og þekki þá lang­flesta að góðu einu en þeir séu ekki frið­helgir og taki rangar ákvarð­anir eins og annað fólk.

„Vald­stjórn er vont orð og vægð­ar­laust! Þingmenn: komið því út úr okkar bókum.“