Konur fremja glæpi rétt eins og karlar en þó almennt færri og brotin eru síður alvar­leg en hjá körlum. Þetta segir Helgi Gunn­laugs­son, pró­fessor í afbrota­fræði við Háskóla Íslands, í við­tali við Vikuna. Hann bætir því við að ef konur hegð­uðu sér eins og karlar þá myndi ríkja hálf­gert villta vest­urs ástand í sam­fé­lag­inu og að sama skapi væri tölu­vert rólegra um að lít­ast ef karlar hegð­uðu sér almennt eins og konur.

„Hér á landi eru konur að jafn­aði innan við tíu í fang­elsi hverju sinni en karl­arnir eru vel á annað hund­rað. Hlut­fallið er ekki ósvipað í öðrum löndum,“ segir Helgi og heldur áfram. „Vandi ungra karla á jaðr­inum er því sér­stakt umhugs­un­ar­efni fyrir okkur öll. Hegð­un­ar­vand­kvæði drengja eru mun útbreidd­ara í skóla­kerf­inu, brott­fallið hærra og vímu­efna­vandi karla dýpri. Þurfum við því ekki átak og nýja áætlun í skóla­kerf­inu til að mæta þörfum margra drengja? Í Háskóla Íslands þar sem ég starfa er til að mynda stór meiri­hluti nem­enda konur – hvar eru drengirnir?“

En hvers konar glæpi fremja konur? Eru glæpir kvenna ann­ars konar en karla? Hvað er það helst sem greinir kynin að? „Glæpir kvenna tengj­ast yfir­leitt minni háttar auðg­un­ar­brotum eins og hnupli, þjófn­aði, skjala­falsi eða brotum eins og kyn­lífs­þjón­ustu eða neyslu fíkni­efna. Alvar­legir ofbeld­is­glæpir, meiri háttar auðg­un­ar­brot og við­skipta- og póli­tískir glæpir, eru aftur á móti framdir í mun rík­ari mæli af körlum. Þrátt fyrir að meiri­hluti kyn­ferð­is­brota sé með karl­kyns ger­anda og kven­kyns þol­anda megum við samt ekki gleyma því að öll kynjaflóran (hann, hún, hán) getur verið bæði þol­andi og ger­andi í kyn­ferð­is­brota­málum. Og það sama á við um ofbeldi nákom­inna.“

Ýtarlegt við­tal er að finna við Helga í nýj­ustu Vikunni. Tryggðu þér ein­tak eða áskrift.