„Það er erfitt að upp­lifa ekki skömm í svona stöðu,“ segir Laufey Þor­steins­dóttir, öryrki á sjö­tugs­aldri en hún kveðst vera í öngum sínum vegna skertra mögu­leika og refs­inga að hálfu Trygg­inga­stofn­unar rík­is­ins að eigin sögn. Mannlíf hafði sam­band við Laufeyju en á dög­unum ákvað hún að láta reyna á náunga­kær­leik­ann með því að óska eftir stuðn­ingi fólks.

Að sögn Lauf­eyjar hefur verið krefj­andi fyrir að ná endum saman, en hafi erf­iðin gjör­breyst þegar hún fékk greidda orlofs­daga fyrir starf sem hún sinnti í fyrra.

„Ég fékk hluta­starf á síð­asta ári og reynd­ist það gagn­ast lítið þegar ríkið borgar brús­ann. Þetta var komið í lag um ára­mót og ég var farin að fá húsa­leigu­bætur og líka stuðn­ing frá Reykja­vík­ur­borg. Í mars síð­ast­lið­inn fékk ég þó greidda orlofs­dag­ana sem ég átti inni í þess­ari gömlu vinnu. Það telst sem laun og þá fór ég yfir mán­að­ar­legu mörkin,“ segir Laufey.

„Núna er Trygg­inga­stofnun að skerða bæt­urnar og hús­leigu­bæt­urnar skerð­ast líka. Ég fæ heldur ekk­ert frá Reykja­vík­ur­borg og ég borga 220.000 krónur í húsa­leigu.“

Laufey býr ein og seg­ist af og til neyð­ast til þess að velja á milli lyfja sinna eða matar í gefnum mán­uði. Hún segir hluta­starf frá liðnu ári hafa komið allri rútínu úr jafn­vægi og telur kerfi hins opin­bera níð­ast á öryrkjum víða. Full­yrðir hún að umrætt kerfi sé hannað til þess að fólk í hennar stöðu gef­ist upp.

Þá tekur hún fram að þau hefð­bundnu úrræði sem bjóð­ast fólki í sam­fé­lag­inu gangi ekki upp. „Það eru sumar þjón­ustur sem greiða niður og veita styrki fyrir læknis­kostnað og fleira slíkt, en þá þarf auð­vitað að eiga til krón­urnar á staðnum áður en hægt er að fá greitt til baka. Það er mikið til ætl­ast af fólki að eiga þessa tug­þús­undir króna þegar reglu­lega þarf að telja smá­aurana,“ segir hún.

Velur og hafnar

„Fleiri sem ég þekki upp­lifa þetta von­leysi,“ segir Laufey. „Margir öryrkjar upp­lifa þessa skömm, að eiga oft ekki efni á mat eða öðru sem þarf til að við­halda heils­unni. Þetta er ein af ástæð­unum fyrir því að það fer eng­inn öryrki til tann­læknis. Það er ekk­ert hægt að velja enda­laust eða hafna hvað fer í for­gang, hvað þá þegar staðan mín rétt nemur um fimmtán þús­und krónur eftir að hafa greitt leigu og lækn­inum. Ég hef ekki efni á því að greiða fleiri reikn­inga.“

Laufey glímir við syk­ur­sýki og seg­ist þurfa að fá stóma. Það kosti ann­ars vegar gíf­ur­legan pen­ing. „Ég hef ekki lengur efni á lyfj­unum mínum og hvað þá þeirri lækn­is­þjón­ustu eða þeim aðgerðum sem ég þarf á að halda,“ segir hún. „Þegar ein­stak­lingur er að fást við syk­ur­sýki er mjög mik­il­vægt að borða, en ég má ekki borða hvað sem er. Sem betur fer á ég tvo ketti sem hjálpa mér að halda geð­heils­unni í þess­ari ein­angrun minni, en þær þurfa auð­vitað líka að borða.“

Á dög­unum hlóð Laufey í færslu í hópnum Mat­ar­gjöf. Vakti hún þar athygli og sam­kennd fólks sem grúpp­unni til­heyrir, en í umræddri færslu skrifar Laufey meðal ann­ars:

„Ég er búin að vera mikið veik. Ég var hjá lækni í dag og það eina í stöð­unni er að fara í stóra skurð­að­gerð og fleiri rann­sóknir. Allt kostar þetta kostar mjög mikið og ekki alls staðar hægt að fá reikn­ing í heima­banka og borga þegar aðstæður eru betri.

… Ef ein­hver sér sér fært um að hjálpa mér með eitt­hvað smá­ræði þá er ég með Bónu­skort
númer 52021293362 og reikn­ings­núm­erið 0314-13-146007 Kt 1610603569.“