Í nýju helg­ar­blaði Mannlífs segir Erla frá því hvernig hún lærði á póst­á­vís­anir til þess að taka út pen­inga. Hún vann á þessum tíma hjá Rit­sím­anum og hún nýtti sér vit­neskju sína og kunn­áttu og tók þannig ólög­lega út pen­inga. Síðar var hún sett í gæslu­varð­hald út af því máli. Hún seg­ist hafa orðið skelf­ingu lostin og sagt eins og var og svo var hún sett aftur inn í klef­ann og látin vera þar í nokkra daga.

Dómur féll.

„Ef það hefðu bara verið póst­svikin þá hefði ég fengið skil­orðs­bund­inn dóm af því að ég hafði aldrei brotið af mér áður og var komin með nýfætt barn. Þannig að ég veit ekki hvaða dóm ég fékk fyrir það því ég fékk þrjú ár fyrir mein­særi.“

„Getur verið“ og „manstu hvort“

Þarna er komið að Guð­mundar- og Geir­finns­mál­inu. Hver er fysta snert­ingin þar?

„Þegar þeir voru loks­ins búnir að taka mig til yfir­heyrslu þá var ég til­búin til að segja þeim allt. og ég bara fór beint í það. Og það var ein­hverra klukku­tíma yfir­heyrsla og síðan var allt vél­ritað og svo mátti ég fara. Þá sagði Sig­ur­björn Víðir: „Það er kannski ein spurn­ing í við­bót.“ Ég var látin setj­ast niður aftur og var ofsa­lega róleg,“ segir Erla sem segir að Sig­ur­björn Víðir hafi spurt hvort hún þekkti Guðmund Ein­ars­son. „Ég gat nefnt Guðmund Ein­ars­son sem ég þekkti en það var ekki hann. Og svo byr­uðu þeir að spyrja mig.“

Hún segir að yfir­heyrslan hafi tekið nokkra klukku­tíma. „Þeir sögðu mér að þegar fólk yrði vitni að ein­hverju hræði­legu og fengi áfall þá græfi það minn­ing­una og gæti ekki munað. Þeir sögðu að þetta væri eitt­hvað sem þeir þekktu í sínu starfi og að þeir gætu hjálpað mér að rifja þetta upp. Þá voru þeir búnir að spyrja mig allt út í tíma­bilið þegar Guð­mundur hvarf og hvað ég hafði verið að gera þá og alveg niður í liggur við kló­sett­ferð­irnar.“

Dóttir Erlu og Sævars var 11 vikna á þessum tíma og hafði Erla miklar áhyggjur. „Ég vissi ekki hvar hún var og þeir gátu ekki sagt mér hvar hún væri. Hún var það eina sem skipti máli í líf­inu.“ Viðtalið við Erlu má lesa í heild sinni í nýju helg­ar­blaði Mannlífs