Lesendur, vin­sam­leg­ast athugið: Eft­ir­far­andi pist­ill var skrif­aður þegar höf­und­ur­inn hafði keyrt í enn einu band­brjál­aða veðr­inu út í búð og aftur heim. Á leið­inni úr bílnum gaf lægðin sem þá var yfir land­inu, sú hund­rað­asta á árinu, höf­und­inum ræki­lega á kjaft­inn og það aftur og aftur á meðan hann klöngr­að­ist með báðar hendur fullar af mat­vælum sem kost­uðu allt of mikið, í átt að heim­ili sínu. Lá við að hann færi að grenja þegar hann reyndi að opna dyrnar með lykl­inum, sem tókst í fimmtu til­raun. Blautur, kaldur og lúbar­inn í framan sett­ist höf­und­ur­inn við tölv­una sína og hamr­aði eft­ir­far­andi pistil á lykla­borðið. Í grunn­inn stendur hann þó 100 pró­sent við full­yrð­ingar sínar, en taka skal fram að um er að ræða skoðun höf­undar og hún end­ur­speglar ekki endi­lega skoðun rit­stjórnar Mannlífs.

Því hefur lengi verið haldið að okkur að for­feður okkar Íslend­inga hafi verið miklar hetjur sem með harð­fylgni og þraut­seigju náðu að við­halda byggð þrátt fyrir skelfi­legt veð­ur­far og þá stað­reynd að Ísland er eyja út í miðju ball­ar­hafi. Þetta er allt saman kjaftæði. Forfeður okkar voru hálf­vitar upp til hópa sem námu hér land í þeim til­gangi að sleppa við skatt­greiðslur. Á leið­inni tóku þeir þræla frá Bret­landseyjum og sæddu og komu þannig í veg fyrir að hér yrði allt mor­andi í skyld­leika­ræktun, svona að mestu. Í dag eru þræl­arnir í meiri­hluta á land­inu á meðan skattsvik­ar­arnir, sem eru í minni­hluta, ráða öllu.

Hinar sönnu hetjur eru Vestur-Íslend­ing­arnir sem höfðu nægi­lega mikið vit til þess að drulla sér úr landi og hefja nýtt og betra líf í Vest­ur­heimi þar sem gegnd­ar­laus svik og prettir voru ekki eins algeng og hér á landi. Svo ekki sé nú talað um veðr­átt­una, en í Vest­ur­heimi var/er hún skör skárri en á Íslandi þar sem þung­lynd­is­skamm­degið ræður ríkjum og hver hel­vítis lægðin rekur aðra á meðan við sem hér hírumst eins og fávitar, bíðum eftir tveggja vikna sumr­inu okkar.

Þessi pist­ill birt­ist í nýjasta helg­ar­blaði Mannlífs sem má lesa í heild sinni hér.