María Gomez ferða­mála­fræð­ingur hefur und­an­farin ár haldið úti síð­unni paz.is auk þess að vera virk á Instagram, @ paz.is, og er þar með þús­undir fylgj­endur. Á paz.is birtir María meðal ann­ars upp­skriftir að góm­sætum réttum sem sumir eru frá ætt­ingjum hennar á Spáni en María er hálf­spænsk. Ein­faldar upp­skriftir eru vin­sælastar. Í nýju tíma­riti Víns og Matar er hægt að lesa við­talið í heild sinni.

María Gomez bjó ásamt for­eldrum sínum á Spáni til fimm ára ald­urs og bjó fjöl­skyldan í Gerona-hér­aði á Costa Brava-strönd­inni og byrj­aði hún þar í skóla fjög­urra ára gömul þar sem var kennt á kata­lónsku. For­eldrar hennar skildu síðan og flutti María með móður sinni til Íslands þegar hún var fimm ára. Hún seg­ist þá hafa skilið íslensku en ekki talað tungu­málið en hún svar­aði alltaf móður sinni á spænsku. Hún var hins vegar fljót að ná tökum á íslensk­unni eftir að mæðgurnar fluttu til Íslands.

Ljósmynd til vinstri: Kazuma Takigawa – Ljósmynd til hægri: María Gomez

„Ég týndi þá spænsk­unni svo­lítið þar til það var farið að senda mig út eina til Spánar þegar ég var 10 ára og þá lærði ég spænsk­una upp á nýtt. Ég hef alltaf verið mjög lituð af Spáni. Bæði er ég mjög lík fjöl­skyld­unni minni á Spáni og ég hef alltaf haldið góðu sam­bandi við hana og heim­sótti hana alltaf einu sinni á ári sem barn.“Hún er ættuð frá Granada-hér­aði í Andalúsíu og er föð­ur­fjöl­skyldan frá litlu fjalla­þorpi í Sierra Nevada-fjöll­unum, Lugros. Amma hennar og faðir eru látin, en hann lést fyrir þremur árum, en í þorp­inu býr ennþá ein föð­ur­systir Maríu og fjöl­margir ætt­ingjar en þorpið er mjög lítið, og eru íbúar ein­ungis rúm­lega 300, og byggt upp á nokkrum ættum. María á einnig föð­ur­systur í Gerona-hér­aði og í Andorra.

„Ég var svo­lítið týndur ung­lingur og sér­stak­lega kannski út af þess­ari blöndu sem ég er. Ég fór til pabba á hverju ári þangað til ég var 17 ára en þá flutti ég í tæpt ár út til pabba og fjöl­skyld­unnar úti. Draum­ur­inn var að geta flutt til Spánar og unnið þar,“ segir María sem á mennta­skóla­ár­unum tók sér árs­frí frá námi og flutti til pabba síns og vann á breskum veit­inga­stað á Calella-strönd á Costa Brava og segir hún að mik­ill skortur hafi verið á ensku­mæl­andi fólki.„Ég fann mig alveg þar en ég sakn­aði alltaf Íslands. Ég var svo­lítið týnd út af þess­ari menn­ing­ar­blöndu en þetta gerði mann svo­lítið klof­inn og tættan á tíma­bili. Þetta var samt góð pása frá mennta­skól­anum því úti fann ég hvað ég vildi læra.“