Kristján Loftsson, for­stjóri Hvals, er gestur Reynis Trausta­sonar í per­sónu­legu við­tali í þætt­inum Sjóarinn.

Reynir spurði Kristján út í slag­inn sem var innan stjórnar Granda áður en hann seldi sinn hlut í fyr­ir­tæk­inu, og þátt líf­eyr­is­sjóð­anna í þeim slag.

„Líf­eyr­is­sjóð­irnir fóru eig­in­lega gegn gegn þér,“ full­yrti Reynir og Kristján svar­aði: „Já, þeir, sér­stak­lega Gildi. Í eitt skipti lögðu þeir mikla áherslu á að það yrði maður kos­inn í stjórn­ina og svo fórum við að kanna það hver það væri. Og þá var hann í fisk­út­flutn­ingi, í pjúra sam­keppni við okkur. En það hafð­ist nú ekki, þeir höfðu ekki atkvæða­magn til að ná því fram. En þetta var ótta­lega tíma­eyðsla og þras við þetta. Að þrasa í þessum Árna Gunn­ars­syni, ég held að hann sé nýhættur í Gildi. Eitt skipti sendi hann okkur bréf og dag­setn­ing á bréf­inu var þremur mán­uðum eftir aðal­fund og þar hélt hann því fram að aðal­fund­ur­inn hafi verið ólög­legur hjá okkur. En hann hafði þrjá mán­uði til að kæra fund­inn ef hann hefði viljað það. Þetta eru nú ekki meiri karakt­erar en þetta. Að standa svona í bréfa­skiptum við þá, það var ekki mjög spenn­andi, sko.“

Reynir biður svo Kristján um að rifja upp­hafið upp.

Kristján: „Já, þetta var þannig að Reykja­vík­ur­borg var með ein­hver 70 pró­sent í Granda, á móti Ísbirn­inum. Og Árni [Innsk. blm. Við­ars­son] hafði svaka­legan áhuga á þessu og alltaf að tala um þetta. Davíð var borg­ar­stjóri þarna, Oddsson og var marg­bú­inn að lýsa því yfir að hann vildi selja þetta. Og Árni stúd­er­aði þetta vel og svo end­aði þetta á því að fjögur fyr­ir­tæki gerðu til­boð í þessi hluta­bréf Reykja­vík­ur­borgar, Hvalur, Fisk­veiði­hluta­fé­lagið Venus, Sjóvá og Hamp­iðjan. Og þeir seldu okkur þetta.“

Eftir að félagið fór á hluta­bréfa­markað fóru líf­eyr­is­sjóð­irnir að fjár­festa.

Kristján: „Og svo byrja þessir líf­eyr­is­sjóði og svo ertu á mark­aði og þá eru þeir að fjár­festa og svona. En þeir linna ekki látum af því að þeim finnst þeir þurfa að sýna hvað þeir kunna og hvar valdið liggur. En það hafð­ist nú aldrei hjá þeim en þetta er ótta­lega þreyt­andi. Mín skoðun er sú að það eigi að setja í regl­urnar, það sem kall­ast á ensku „code of ethics“ að þeir komi ekki nálægt félögum sem þeir fjár­festa í. Ef þeir eru eitt­hvað óánægðir, þá selja þeir bara hluta­bréfin, það er ekki flókið. En það passar þessu liði ekki neitt.“

Reynir: „Þeir voru farnir að láta til sín taka innan í Granda?“

Kristján: „Á aðal­fundum já, þá voru þeir að biðja um marg­feld­is­kosn­ingar og svona, sem þú veist ekk­ert hvernig fara og þú hefur ekki hug­mynd hverjir verða í stjórn­inni í marg­feld­is­kosn­ingum. En það gekk nú ekki eftir, þeir höfðu ekki árangur sem erf­iði.“

Kristján rifjar upp að þegar Grandi hafði átt sitt besta ár, þá hafi líf­eyr­is­sjóð­irnir látið hvað verst. „Þetta er auð­vitað pirr­ingur að standa í þessu hel­vítis þrasi við svona fólk. Þú gerir ekk­ert annað á meðan. En þetta er game sem þeir elska. Að vera í svona man­ipil­isjónum enda gera þeir ekk­ert annað.“

Sjáðu við­talið í heild sinni hér.