Halldór Benóný Nellett var háseti um borð í Baldri, skipi Land­helg­is­gæsl­unnar, í þorska­stríð­unum. Hann hafði það hlut­verk þar að vera annar tveggja sem stýrðu skip­inu en það gekk mikið á þegar verið var að klippa trollin aftan úr skipum og eins þegar kom til árekstra við frei­gátur eng­lend­inga.

Halldór var aðeins 16 ára þegar hann var allt í einu í miðju Þorska­stríði við Breta. Reynir spurði hann hvernig það hafi verið.

„Þetta var auð­vitað alveg stór­merki­legur tími fyrir 16 ára strák sem var kannski ekki mikið að fylgj­ast með fréttum,“  svar­aði Halldór og hélt áfram. „Eitthvað var maður búinn að heyra um þetta en allt í einu var maður kom­inn inn í hring­iðuna. Það var alltaf graf­ar­þögn þegar fréttir voru, það var sagt frá þessu í hverjum ein­ustu hádeg­is­fréttum nátt­úru­lega. Það mátti ekki segja orð þannig að maður fór að hlusta svona á þetta. Og gera sér grein fyrir að það væri eitt­hvað í gangi á mið­unum og áður en maður vissi af var maður kom­inn í hring­iðuna sjálfur.“

Því næst talar Halldór um Guðmund Kjærne­sted sem var skip­herra í Þorska­stríð­unum og bar honum vel sög­una. „Hann var fínn karl hann Guð­mundur og hugs­aði vel um áhöfn­ina og alveg gríð­ar­lega vin­sæll maður alltaf. Menn báru mikla virð­ingu fyrir honum.“

Reynir: „Hann var þjóð­hetja.“

Halldór: „Já, hann var það. Og hann tók til­lit til allra.“

Rifjar hann svo upp fyrstu dag­ana á sjónum. „Ég var bull­andi sjó­veikur fyrstu dag­ana, alveg rænu­laus af sjó­veiki en manni var aldrei hleypt í koju. Kokk­ur­inn sagði „Halldór, þú verður að vinna! Þú sjó­ast ekki í koju“. “ Sagðist hann hafa unnið í eld­hús­inu en skroppið reglu­lega á kló­settið til að æla en undir það síð­asta var hann far­inn að æla galli.

Sjáðu við­talið í heild sinni hér.