Eiríkur Ingi Jóhanns­son, fyrr­ver­andi sjó­maður og núver­andi for­seta­fram­bjóð­andi, á að baki sára lífs­reynslu og sann­kall­aða krafta­verka­sögu. Hann komst einn af þegar tog­ar­inn Hall­grímur SI fórst í aftaka­veðri á milli Íslands og Noregs. Þá skyldi hárs­breidd á milli lífs og dauða. Þrír félagar hans fór­ust. Seinna var hann í einu aðal­hlut­verka þar sem dauða­slys varð og hann reyndi að koma til bjargar.

Eiríkur Ingi er gestur Sjóarans og segir sögu sína í fyrri hluta við­tals­ins.

Reynir spyr Eirík Inga hvort hann hefði á ein­hverjum tíma­punkti fengið sam­visku­bit yfir að hafa verið sá eini sem hafi lifað af sjó­slysið, eins og sumir lenda í. „Maður verður auð­vitað að passa sig þegar maður lendir í svona áföllum og slysum, að dvelja ekki á ein­hverjum nei­kvæðum punktum í sér, sem geta látið mann líða verr,“ svarar Eiríkur Ingi. „En auð­vitað fór maður aftur og aftur og aftur í gegnum aðstæður, hvað hefði ég getað gert og slíkt,“ heldur Eiríkur áfram.

Eiríkur segir að þetta sé engum um að kenna, sjó­slysið. „Það er engin sekt­ar­kennd í þessu því þetta er bara slys. Þetta er ekk­ert mér að kenna frekar en öðrum sem voru um borð. Auðvitað er margt sem við hefðum getað gert öðru­vísi en það er alltaf þannig þegar maður horfir á hlut­ina aftur á bak, þá ertu fyr­ir­séður og veist hvað er að fara að ger­ast. Þá er auð­velt að hugsa, „Ég hefði átt að gera þetta og þetta“. En kannski miðað við aðstæður gerð­ist þetta eins vel og hægt var. En það hefði verið mik­ill munur að hafa ein­hvern með sér heim.“

Reynir spyr Eirík Inga hvort lífs­björg hans hefði verið heppni eða vegna kunn­áttu hans á sjónum.

Eiríkur Ingi: „Heppni? Ég meina, ég er hepp­inn að vera á lífi. Heppinn að hafa bjarg­ast.“ Segir hann að tæknin hafi einnig bjargað honum, bát­ur­inn hafi sent frá sér merki til að gefa sirka út stað­setn­ingu svo þyrlu­leit­ar­menn gátu kom­ist á vett­vang.

Sjá má við­talið í heild sinni hér.