Frá­far­andi for­seti Íslands, Guðni Th. Jóhann­es­son er nýjastii gestur Reynis Trausta­sonar í hlað­varps­þætt­inum Mann­lífið. Þeir félagar spjöll­uðu saman í Árnes­hreppi á Ströndum en þar var Guðni í sinni síð­ustu opin­beru heim­sókn sinni sem for­seti Íslands en hann afhendir Höllu Tóm­as­dóttur lyk­il­inn að Bessa­stöðum í lok júlí.

Reynir spyr Guðna hvað sé erf­ið­asta verk­efnið sem hann hefur innt af hendi í þau átta ár sem hann hefur gegnt emb­ætti for­seta Íslands.

„Ég er ekki far­inn ennþá á þann stað að líta mjög um öxl en ef ég horfi svona vítt yfir sviðið, þá myndi ég ekki endi­lega horfa á eitt atvik eða atburð eða ákvörðun frekar en eitt­hvað annað,“ svarar Guðni og heldur áfram: „Það sem hefur verið erfitt, en ekk­ert sem maður kveinkar sér undan, er bara amstur dags­ins. Það er alltaf nóg að gera, eins og vera ber, og þótt að maður hafi geta tekið frí hér og leyfi þar, þá er maður alltaf á vakt­inni. Maður veit það. Nú hef ég aldrei átt í erf­ið­leikum með áfengi til dæmis en ég fæ mér aldrei meira en eitt glas, eitt ölglas, eitt vín­glas, kannski tvö, ef það er þrí­rétta eða hvað eina, því ég veit, eins og ég sagði í upp­hafi for­seta­tíð minnar, ég þarf að vera til­bú­inn ef það verður Heklugos. Og nú hugsa ég líka „Ég þarf að vera til­bú­inn ef það fer að gjósa við Grinda­vík“. Þannig að maður getur aldrei leyft sér að sleppa fram af sér beisl­inu. Maður getur aldrei leyft sér að vera ekki í standi. Og það venst. En þetta er sá þáttur starfs­ins sem fólk verður að gera sér grein fyrir.“

Hlusta má á við­talið í heild sinni hér.