Sigríður Rannveig Jóns­dóttir er nýjasti gestur hlað­varps­þátt­ar­ins Mann­lífið. Hún hefur gengið í gegnum ótrú­legar raunir á lífs­leið­inni en í jan­úar árið 1995 missti hún unga dóttur sína í snó­flóð­inu í Súðavík sem og tengda­for­eldra. Hér er brot úr seinni hluta við­tals­ins:

Sigríður Rannveig hefur not­ast við allskyns aðferðir við að vinna úr áföllum sem hún hefur lent í á lífs­leið­inni en hún hefur verið greind með áfallastreituröskun. Hefur hún meðal ann­ars notað mál­ara­list­ina til að hjálpa sér í sorg­inni, höf­uð­beina- og spjald­hryggs­jöfnun og hug­leiðslu en hún hefur einnig not­ast við svokölluð ferða­lög með hjálp hug­víkk­andi efna.

„Já, það er sem sagt þessi hug­víkk­andi efni,“ segir Sigríður Rannveig bros­andi við Reyni Trausta, og heldur áfram: „Sem hefur verið svo­lítið í umræð­unni og ég var búin að lesa mér svo­lítið til um þetta og hafði mik­inn áhuga á þessu. Fyrir ári síðan, í októ­ber í fyrra, þá komst ég í kynni við hóp af fólki, sem hefur verið að hjálpa fólki að fara í svona ferða­lög eins og við köllum það. Þá ferðu í innra ferða­lag, með innra sjálf­inu. Og þar hef­urðu aðgang að áföll­unum þínum sem þú hefur kannski ekki aðgang að í dag­lega líf­inu. Þú hefur ekki aðgang að þessu með því að fara til sál­fræð­ings vegna þess að þú ert alltaf að vinna með topp­inn á ísjak­anum. En þarna fór ég gjör­sam­lega inn í kerfið.“

Reynir spyr Sigríði Rann­veigu hvað nákvæm­lega það sé sem hún geri í þessu „ferða­lagi“.

Sigríður Rannveig svarar: „Ég er með fag­að­ila í kringum mig, fólk sem er með mikla reynslu af að hjálpa. Og ég er látin liggja á dýnu og jarð­teng­ingamottu, því þessi jarð­teng­ing skiptir máli. Og ég ræð hvort ég sé með svona augn­lepp eða ekki. Og síðan byrjar ferða­lagið. Þegar þessi hug­víkk­andi efni eru byrjuð að virka, þá fer það ekk­ert á milli mála. Og þú getur farið inn á mjög góðan stað og þú getur líka farið á mjög slæman stað en það sem hefur reynst mér best er að reyna að vera ótta­laus, fara inn í styrknum og horfa á sárs­auk­ann, fara í sárs­auk­ann, fara í áfallið og fara í gegnum það. Um leið og maður er kom­inn í mót­stöðu við það sem maður hefur lent í, þá verður það erfitt. Þá á ég við ef maður er að berj­ast gegn ein­hverju, ótt­inn er mót­staða við að fara inn í sárs­auka, inn í atburði.“

Reynir spyr hvort hún þurfi að fara oft í svona ferða­lög.

„Já, þetta eru alveg nokkur skipti,“ svarar Sigríður Rannveig.

Reynir: „Og ertu þá komin að ein­hverju loka­tak­marki?“

Sigríður Rannveig: „Ég myndi segja að ég sé komin mjög vel á veg. Ég er búin að fara í gegnum allt snjó­flóðið. Ég er búin að fara í gegnum áföll í lífi mínu. Ég hef náð að sjá hjóna­bandið mitt. Ég hef náð að sjá sjálfa mig í ferl­inu.“

Hægt er að hlusta á seinni hluta við­tals­ins í heild sinni hér.