Gunn­laugur Guð­munds­son stjörnu­spek­ingur segir stóran hluta af þján­ingu fólks stafa af remb­ingi við að passa inn í normið í stað þess að leyfa sér að vera ein­stak­lingur. Gunn­laugur, sem er nýjasti gest­ur­inn í podcasti Sölva Tryggva­sonar, hefur tekið fólk í einka­tíma í meira en 40 ár og varð hug­fang­inn af stjörnu­speki aðeins 15 ára gam­all:

„1973 gerði ég fyrsta stjörnu­kortið og fann að þetta væri það sem ég myndi gera í líf­inu. Það eru gríð­ar­leg fræði á bak­við stjörnu­speki og þetta eru alvöru alda­gömul vís­indi sem hafa orðið útundan. Eftir að hafa hitt mik­inn fjölda fólks í gegnum tíð­ina sé ég að stór hluti af vanda fólks er að reyna að fitta inn í eitt­hvað norm, en svo eru allir hinir að hugsa það sama. Við erum ein­stak­lingar og verðum að virða það hver við erum og hætta að reyna að þvinga okkur inn í að vera eins og eitt­hvað kerfi ætl­ast til að við séum,“ segir Gunn­laugur, sem ræðir í þætt­inum um stöð­una í heim­inum núna og hvernig kerfin og sam­fé­lögin séu óhjá­kvæmi­lega að breyt­ast:

„Þessi hefð­bundnu gömlu stjórn­mála­kerfi virka ekki lengur á 21. öld­inni vegna þess að þau voru skrifuð fyrir meira en 200 árum af körlum í valda­stöðu fyrir aðra karla í valda­stöðu. Það sama gildir um skipt­ing­una milli hægri og vinstri flokka sem við höfum þekkt úr stjórn­mál­unum. Það má rekja hana til frönsku stjórn­ar­bylt­ing­ar­innar þar sem íhalds­menn, aðall og kon­ungs­sinnar sátu hægra megin í þingsalnum í París og hinn lýð­ræð­is­sinn­aði almúgi sat vinstra megin. Allt saman karlar að skrifa leik­reglur fyrir sjálfa sig,“ segir Gunn­laugur og heldur áfram:

„Núna þegar 21.öldin er gengin í garð í heims­þorpi tækni- og upp­lýs­inga­bylt­ingar, vaknar fólk til með­vit­undar um stöðu sína. Þá blasir við órétt­læti sem hefur verið við lýði gríð­ar­lega lengi. Átökin í heim­inum í dag snú­ast mikið um að hvorki nútíðin né for­tíðin hafa verið eins og við viljum og því er bara ein leið í boði sem er fram­tíðin. Heim­ur­inn er búinn að breyt­ast mjög hratt á stuttum tíma. Landa­mæri eru að smátt og smátt að hverfa, þjóð­ar­brotum og trú­ar­brögðum ægir saman í borgum heims­ins sem verða æ lík­ari hver annarri. Upp­lýs­inga­streymið er mikið og kemur úr öllum áttum. Bæði opin­ber­lega og á bak við tjöldin, eru hin hefð­bundnu þjóð­fé­lög að leys­ast upp og þjóð­ríki breyt­ast hægt og rólega í sam­bands­ríki. Valdið er að fær­ast í alþjóð­legar stofn­anir, en mest til stór­fyr­ir­tækja. Hér á Íslandi er stór milli­stétt sem borgar brús­ann, greiðir háa skatta af launum og lánum og stendur í gríð­ar­legum átökum í líf­inu. Á end­anum eru margir hrein­lega að kafna. En hvað okkur sem ein­stak­linga varðar þá er það undir hverjum og einum komið að vinna á jákvæðan hátt í því að laga og umbreyta þjóð­fé­lags­kerf­inu. Breyt­ingar munu eiga sér stað hvað sem hver og einn segir, óskar sér eða vill. Eina óum­breyt­an­lega lög­mál lífs­ins er að allt er breyt­ingum háð.“