Í því ljósi hefur verið einkar ánægju­legt að fylgj­ast með fyrstu skrefum nýs rit­stjóra breska Vogue, Edwards Enninful, en fyrsta konan til þess að prýða for­síð­una undir hans stjórn var engin önnur en fem­iníski aktí­vist­inn og fyr­ir­sæta af blönd­uðum upp­runa, Adwoa Aboah. Með þeirri ákvörðun gaf hann til kynna það sem koma skal – hann mun ekki veigra sér við að taka póli­tíska afstöðu.

Adwoa hefur verið ein vin­sælasta fyr­ir­sætan síð­ustu miss­erin en hún er einnig stofn­andi sam­tak­anna Gurls Talk, sem hvetja ungar konur til þess að tala opin­skátt um mál­efni sem brenna á þeim, hvort sem það er and­leg heilsa, lík­ams­í­mynd, fíkn eða kyn­vit­und.

Stærstu fyr­ir­sagnir þessa fyrsta tölu­blaðs nýja rit­stjór­ans minn­ast ekki á trendin, vin­sæl­ustu tösk­urnar eða nýja mask­ara, heldur listar upp nöfn þeirra sem eru hvað stærstir á sviði póli­tíkur og lista og eru einnig af ólíkum upp­runa og á breiðu ald­urs­bili.

Frá­far­andi rit­stýra, Alex­andra Shulman, hefur mátt sæta gagn­rýni fyrir fjöl­breyti­leika­skort en engin svört fyr­ir­sæta prýddi for­síð­una ein á báti frá því Naomi Campbell gerði það árið 2002 þangað til Jourdan Dunn sat fyrir á for­síðu tísku­tíma­rits­ins árið 2014.

Nýi rit­stjór­inn seg­ist stað­ráð­inn í því að sýna konur af fjöl­breyttum upp­runa, með mis­mun­andi vaxt­ar­lag og bak­grunn.

Jane Fonda er nýjasta for­síðu­fyr­ir­sæta breska Vogue, hún er 81 árs.

Edward er fyrsti svarti og jafn­framt fyrsti karl­kyns­rit­stjóri tíma­rits­ins í rúm­lega 100 ára sögu þess og seg­ist vilja að Vogue verði eins og búð sem konur hræð­ast ekki að ganga inn í.

„Áður en ég fékk starfið tal­aði ég við margar konur sem fannst þær ekki geta sam­samað við þær sem voru hvað mest á síðum tíma­rits­ins. Þess vegna lang­aði mig til þess að hafa blaðið opið og vina­legt. Þið munuð sjá allar stærðir og gerðir, aldur, kyn og ólík trú­ar­brögð í blað­inu, ég er mjög spenntur fyrir því. Og mun minna af fyr­ir­sætum sem eru með óheil­brigt útlit,“ lét hinn nýi rit­stjóri hafa eftir sér.

Edward bætti því við að hann myndi berj­ast gegn „stærð núll“-kúlt­úrnum í tísku­heim­inum með því að sýna konur með alls­konar vaxt­ar­lag og ræða opin­skátt við hönn­uði um þessi mál.

„Þegar ég byrj­aði í brans­anum á tíunda ára­tug síð­ustu aldar voru prufu­stærð­irnar númer 4 og 6. Í dag eru prufu­stærð­irnar tvö­falt núll. Mér finnst að tísku­brans­inn, eins og hann leggur sig, verði að taka þátt í sam­ræðum um þessi mál.“