Aðstand­endur mót­mæl­anna eru gagn­rýnin á fram­göngur Þórdísar Kol­brúnar Reyk­fjörð Gylfa­dóttur dóms­mála­ráð­hera í mál­efnum flótta­manna. Þau segja við­brögð ráð­herra við gagn­rýni á með­ferð flótta­fóllks ann­ars­vegar „opin­ber yfir­lýs­ing um það að það sé ómögu­legt að stöðva brott­vís­anir vegna alþjóð­legra skuld­bind­inga og hins­vegar bréf til flótta­fólks sem segir nú þegar hafa kom­ist til móts við kröfur þeirra um fund og því sé ástæðu­laust að halda annan slíkan á næst­unni. Fund­ur­inn sem Þórdís Kolbrún vísar hér í var hálf­tíma langur fundur sem átti sér stað fyrir 2 mán­uðum síðan, ekki hefur verið fylgt eftir því sem fjallað var um á fund­inum.  Ásamt því hefur Þórdís Kolbrún staðið með harð­neskju­legu frum­varpi um breyt­ingu á útlend­inga­lögum sem fer fram á frek­ari notkun dyfl­inn­ar­reglu­gerð­ar­innar og gerir end­ur­upp­töku mála erf­ið­ari auk þess að tak­marka laga­legan rétt flótta­manna.“

Þá segir hóp­ur­inn ráð­herra hunsa stöðu mála. „Á meðan dóms­mála­ráð­herra kýs að hunsa kröfur flótta­fólks og stendur sem fast­ast með fyrr­nefndu frum­varpi hafa aðstæður flótta­fólks síður en svo skánað á síð­ustu vikum” segir á Facebook síðu við­burð­ar­ins. „Í rúma tvo mán­uði hafa flótta­menn á Íslandi staðið fyrir bréfa­skriftum til yfir­valda, mót­mælum og haldið kyrr­setu á Aust­ur­velli, allar þessar aðgerðir þjóna þeim til­gangi að þrýsta á dóms­mála­ráð­herra, Þórdísi Kolbrúnu, að svari kalli þeirra um bætta lifn­að­ar­hætti og sann­gjarn­ari máls­með­ferð á umsókn þeirra um alþjóð­lega vernd”.

Kröfur sem hópurinn gerir:

1. Ekki fleiri brott­vís­anir — Til að byrja með þarf að binda enda á brott­vís­anir til Ítalíu og Grikk­lands.
2. Allir ættu að fá efn­is­með­ferð í umsóknum sínum – Sér í lagi þeir flótta­menn sem hafa nú þegar fengið neitun frá öðrum löndum og eiga í hættu á að vera vísað áfram til landa þar sem þeim bíða ofsóknir og dauði.
3. Réttur til vinnu — bráða­birgða­kennitala sem leyfir okkur að vinna meðan við bíðum afgreiðslu hjá Útlend­inga­stofnun. Við viljum vinna!
4. Jafn aðgangur að heil­brigð­is­þjón­ustu. Allir ættu að fá hlúð að meinum sínum, hvort sem þau eru lík­am­leg eða and­leg. Útlend­inga­stofnun hindrar aðgang margra flótta­manna að heil­brigð­is­þjón­ustu.
5. Lokum ein­angr­uðum flótta­manna­búðum við Ásbrú. Það hefur vond sál­fræði­leg áhrif að vera ein­angr­aður frá sam­fé­lagi og stofn­unum.

Flótta­menn hafa harð­lega gagn­rýnt Þórdísi Kolbrúnu Reyk­fjörð Gylfa­dóttur fyrir fram­göngu sína í máls­með­ferð flótta­manna. Hefur hún lýst því opin­ber­lega að ómögu­legt sé að stöðva brott­vís­anir vegna alþjóð­legra skuld­bind­ingar. Þórdís hefur einnig sent frá sér bréf til flótta­manna sem segir að „nú þegar hafa kom­ist til móts við kröfur þeirra um fund og því sé ástæðu­laust að halda annan slíkan á næst­unni”. Fund­ur­inn sem um ræðir var 30 mín­útna fundur sem átti sér stað í mars. Kemur fram á síðu við­burð­ar­ins að „ekki hefur verið fylgt eftir því sem fjallað var um á fund­inum”.

Keflavíkurganga flóttamanna

„Ástæðan fyrir því að ákváðum að ganga þessa leið er sú að á 6.-10. ára­tugum síð­ustu aldar héldu Íslenskir hern­að­ar­and­stæð­ingar 11. Kefla­vík­ur­göngur sem gengnar voru sömu leið, frá Her­stöðv­inni á Mið­nes­heiði til Reykja­víkur til þess að mót­mæla veru banda­rísks setu­liðs á Íslandi, og þát­töku Íslands í NATO“ segir á síðu við­burð­ar­ins.

„Við hvetjum alla til þess að slást í lið með okkur og ganga fylgtu liði frá Ásbrú til Reykja­víkur til sam­stöðu þeirra flótta­manna sem neyð­ast til þess að ganga langar vega­lengdir í átt að mann­sæm­andi lífi. Gerum samn­inga­við­ræður og kröfur flótta­manna að veru­leika!”