Alma Haf­steins­dóttir, Kristján Jónasson og Örn Sverr­is­son birta opið bréf í Morg­un­blað­inu í dag til Áslaugar Örnu Sig­ur­björns­dóttur dóms­mála­ráð­herra. Alma, Kristján og Örn skrifa bréfið fyrir hönd Samtaka áhuga­fólks um spilafíkn. Í bréfi sínum varpa þau fram nokkrum spurn­ingum til Áslaugar.

Spila­kassar á Íslandi eru reknir af Íslands­spilum og Happ­drætti Háskóla Íslands. Rauði kross­inn er stærsti eig­andi Íslands­spila með 64 pró­senta eign­ar­hlut. Slysa­varn­ar­fé­lagið Lands­björg á 26,5 pró­sent og SÁÁ 9,5 pró­sent. Í bréf­inu benda þau á að dóms­mála­ráð­herra gefur út leyfi til rekst­urs þessa spila­kassa eða „söfn­in­ar­kassa“.

Í pistl­inum skrifa þau um þær fjár­hæðir sem Íslend­ingar settu í spila­kassa árið 2018. „Árið 2018 settu Íslend­ingar 12,3 millj­arða í spila­kassa – fyrir utan vinn­inga sem ekki voru greiddir út heldur lagðir aftur undir. Tæpa 8 millj­arða í sér­stakar happ­drætt­is­vélar Happ­drættis Háskóla Íslands og tæpa 4,3 millj­arða í söfn­un­ar­kassa hjá Íslands­spilum. Greiddir voru út 5,6 millj­arðar af vinn­ingum úr sér­stöku happ­drætt­is­vél­unum en 2,9 millj­arðar úr söfn­un­ar­köss­unum.“ Í bréf­inu er svo bent á að hlut­fall vinn­inga í spila­kössum skal sam­kvæmt reglu­gerð vera 89%, en er hins vegar aðeins í kringum 70%.

Þau benda svo á það er fólk á bak við töl­fræð­ina. „Á bak við þessar tölur er raun­veru­legt fólk. Fólk eins og við og þú, fólk sem á fjöl­skyldur, börn, vini og vinnu­fé­laga sem verða fyrir
skaða þegar ást­vinur missir stjórn á „frjálsum fram­lögum“ sínum til góð­gerð­ar­mála.
Í ljósi þes­arar sam­an­tektar viljum við spyrja dóms­mála­ráð­herra nokk­urra spurn­inga.“

Þau varpa fram nokkrum spurn­ingum: „Söfn­un­ar­kassar og sér­stakar happ­drætt­is­vélar eru í raun ekk­ert annað en spila­kassar eða „slot machines“. Er dóms­mála­ráð­herra með­vituð um að sömu spila­kassar eru not­aðir í spila­vítum erlendis,“ er m.a. ann­ars spurt.

Þau spyrja dóms­mála­ráð­herra einnig hvort hún geri sér grein fyrir að „bróð­ur­part­ur­inn af
veltu spila­kassa er að koma frá spilafíklum sem ekki eru að leggja fram frjáls fram­lög“.

Alma, Kristján og Örn spyrja einnig hvort spila­kassar séu mögu­lega tíma­skekkja.

„Hversu lengi ætlar dóms­mála­ráð­herra að láta þetta við­gang­ast? Eitt að lokum. Eins og allir vita eru spila­kassar í dag mark­aðs­settir sem skemmti­legir leikir og fjár­öfl­un­ar­leið þar sem fólki gefst tæki­færi til að styrkja góð mál­efni. Kæra Áslaug, hvenær fórst þú síð­ast í spila­kassa til að styrkja gott mál­efni,“ spyrja þau að lokum.

Sjá einnig: Spilaði fyrir 20 millj­ónir á tveimur árum