Bragi: „Nei, það hefur verið ótta­lega lítið. Ég efast ekki um að margir hafa oft verið mjög pirraðir á mér, en þeir hafa haldið því fyrir sig. Mesta furða hvað fólk umber mig, enn sem komið er.“

Dætur Braga eru á aldr­inum sex til fjórtán ára, skamm­ast þær sín fyrir kveð­skap föður síns?

„Það er stundum erfitt þegar við erum að syngja suma text­ana,“ við­ur­kennir hann. „Svona eftir á að hyggja hefði ég til dæmis getað notað orðið „fokk“ aðeins minna.“

Karl: „Ég held það sé óhjá­kvæmi­legt að maður fer að vanda orða­valið þegar það eru börn í spil­inu. Ég man til dæmis að þegar Gamlárspartí, sem við Gummi syngjum, kom út fann hann fyrir því á heim­ili sínu að börn­unum fannst ekk­ert þægi­legt að hlusta á suma fra­sana í text­anum. Þá fórum við í fyrsta skipti að velta því fyrir okkur að vanda orða­valið aðeins meira. Það er hægt að segja hlut­ina á mis­mun­andi vegu.“

Dætur Karls eru fimm og hálfs árs og eins árs þannig að þær eru kannski ekki farnar að velta textum Baggalúts mikið fyrir sér, eða hvað?

„Það er alveg mesta furða hvað sú eldri er mikið að pæla í orðum og því sem hún heyrir,“ segir Karl. „Það er alveg svaka­legt. Ég kvíði svo­lítið fyrir þegar hún byrjar að hlusta á gamla stöffið með Baggalút“

Á það kannski þátt í því hvað þið eruð orðnir minna beittir upp á síðkastið?

Bragi: „Nei, ég held ekki. Maður er alltaf að láta eitt­hvað frá sér fara núna í seinni tíð og það virð­ist stuða alltaf færri og færri. Ég held það borgi sig ekki að vera eitt­hvað að reyna að móðga fólk ekki. Ég er alla vega ekk­ert í því.“

Tómleikatilfinning eftir vertíðina

Svo lýkur tón­leika­ver­tíð­inni og jólin koma, hvað finnst þeim félögum best við jólin? Eru þeir ekki algjör­lega búnir „áðí“ þegar þau loks­ins koma?

Karl: „Jú, maður er svo­lítið búinn. Maður klárar síð­ustu orku­dropana á loka­metrum tón­leika­halds­ins. En maður heldur sér gang­andi með því að hugsa hvað það verði geggjað þegar þessu lýkur og maður getur farið að slaka á og njóta jól­anna. En þegar að því kemur er maður hálf­tómur og veit eig­in­lega ekk­ert hvað maður á af sér að gera, fullur af tóm­leika­til­finn­ingu. Eins krefj­andi og þetta er þá er það líka gef­andi og það er líka svo­lítið erfitt þegar þetta er búið. Maður gírar sig smám saman niður og nýtur bara jól­anna. Stundum er gott að skreppa eitt­hvert, út á land eða til útlanda, og halda jól ann­ars staðar til að brjóta þetta upp. Við höfum stundum gert það.“

Bragi: „Bara að slaka á, held ég. Við erum mikil jóla­fjöl­skylda og leggjum mikið upp úr því að hafa það nota­legt. Spilum mikið og njótum þess að vera saman. Um það eru jólin.“

Lestu meira í nýjasta tölu­blaði Mannlífs.