Í for­síðu­við­tali við Mannlíf ræðir hann edrú­mennsk­una og breytt og betra líf.

Spurður hvort hann hafi verið langt leiddur fík­ill áður en hann leit­aði sér hjálpar segir Franz engan vafa leika á því. Auk neysl­unnar og fíkn­ar­innar hafi hann þjáðst af miklu þung­lyndi og kvíða en það sé allt horfið í dag.

„Ég byrj­aði að drekka á síð­ustu árunum í grunn­skóla, eins og flestir, og fannst þetta strax besta ástand sem hægt væri að vera í. Ég drakk flestar helgar og smám saman fór ég líka að reykja kanna­bis, þannig að, já, ég missti stjórn­ina á neysl­unni algjör­lega. Þegar ég hætti, rétt fyrir fer­tugt, hafði ég verið í mik­illi neyslu í um þrjá­tíu ár og það segir sig sjálft að haus­inn á mér var langt frá því að vera í lagi. Ég þrjóskað­ist alltaf við að fara í með­ferð, hélt að það væri ekk­ert fyrir mig og þótt ég við­ur­kenndi fyrir sjálfum mér að ég hefði ekki stjórn á neysl­unni fannst mér ég samt öðru­vísi en aðrir fíklar og þyrfti ekki sömu úrræði og þeir. Ég fór til sál­fræð­ings og reyndi að taka á þessu með öllum öðrum ráðum en því eina rétta, sem er auð­vitað að hætta þessu algjör­lega.“

Franz er tón­list­ar­maður sem hefur spilað með ýmsum þekktum hljóm­sveitum og það orð hefur lengi farið af tón­list­ar­heim­inum að þar sé mikil neysla í gangi, var ekk­ert erfitt að koma inn í þann heim aftur eftir að hann varð edrú?

„Tón­list­ar­heim­ur­inn hefur breyst,“ full­yrðir hann. „Mjög margir tón­list­ar­menn hafa farið í með­ferð og eru edrú og ég hef fengið mik­inn stuðn­ing frá þeim. Ég hélt þegar ég var í með­ferð­inni að ég myndi senni­lega þurfa að hætta að spila opin­ber­lega og þótt það væri erfitt að kyngja því ætl­aði ég samt að sætta mig við það. Sem betur fer kom ekki til þess, ég hef sjaldan spilað meira en eftir að ég varð edrú. Það er í sjálfu sér ágætis for­vörn að vera að spila fyrir drukkið fólk, maður sér að það er engan veg­inn eft­ir­sókn­ar­vert ástand en ég staldra ekki lengi við á stöð­unum eftir að við hættum að spila. Tek bara saman dótið mitt og fer heim, óskap­lega feg­inn að vera ekki inni í þessum víta­hring lengur.“

Lesa Mannlíf