„Ég ráð­legg bæði konum og körlum að huga vel að matar­æði, streitu, svefni, hreyf­ingu og sam­veru með vinum og fjöl­skyldu. Það mætti skrifa heilan pistil (eða tvo) um matar­æði, en til dæmis er ljóm­andi gott að borða hæfi­lega mikið af hollum og góðum mat, gjarnan heima­gerðum, og í góðum félags­skap, um það bil þrisvar á dag. Finndu hvaða matur fer vel í þig og borð­aðu hann. Þessi róm­an­tíska hug­mynd kol­fellur hins­vegar um sjálfa sig ef svefn­inn er í ólagi, það þekkja allir. Það er ekki hægt að leggja of mikla áherslu á mik­il­vægi svefns, bæði varð­andi tíma­lengd og gæði. Ég mæli ein­dregið með því að setja svefn­inn í for­gang,“ segir hún og heldur áfram.

„Hreyfing, hreyf­ing, hreyf­ing, hreyf­ing,“ segir Hilma.

„Hreyfing, hreyf­ing, hreyf­ing, hreyf­ing. Hreyfing. Hreyfing, hreyf­ing. Hreyfðu þig alla daga vik­unnar og gerðu það sem þér þykir skemmti­legt. Hjólaðu frekar dag­lega í vinn­una og labb­aðu í búð­ina heldur en að treysta á að bæta upp fyrir hreyf­inga­leysi vik­unnar með tveimur Esjum sunnu­dags­morgna (Esjan er samt frá­bær). Ekki er verra að hreyfa sig úti í nátt­úr­unni, það gefur auka­lega and­lega upp­lyft­ingu ókeypis. Til að bæta um betur er hreyf­ingin gerð í góðra vina hópi, þannig myndi hjóla­túr vina sem endar í góðum mat telj­ast sem hin besta heilsu­bót. Við áttum okkur nefni­lega sífellt betur á því hvað góð félags­leg tengsl og sam­vera eru mik­il­vægur hluti af góðu lífi og vellíðan.“

Hilma segir að það verði að nefna álag og streitu en sem betur fer sé sam­fé­lagið mun opn­ara gagn­vart þessu algenga vanda­máli en áður. „Þú ert sú eina (eða eini) sem veist hvernig þér líður og því er það þitt að meta hvenær streitan fer yfir mörk þess við­ráð­an­lega. Þá þarf að end­ur­meta stöð­una, fjar­lægja streitu­valda eða takast á við þá. Hreyfing, slökun og sam­vera hjálpa við streitu en einnig getur verið gott að leita sér ráð­gjafar“.

Hvað varðar sér­tæk­ari ráð tengd hjarta- og æða­kerf­inu segir hún að það mik­il­væg­asta sem fólk geti gert sé að fylgja ofan­greindum ráðum. „Því til við­bótar er ráð­legt að biðja heim­il­is­lækn­inn þinn að meta og mæla áhættu­þætti þína, ekki síst fjöl­skyldu­sög­una, til að draga úr líkum á því að þú fáir hjarta- og æða­sjúk­dóm. Slík skimun getur til dæmis leitt til grein­ingar á háu kól­ester­óli eða háum blóð­þrýst­ingi sem hægt er að bregð­ast við, með fræðslu, ráð­legg­ingum um lífs­stíls­breyt­ingar, og stundum lyfja­með­ferð. Hvenær slíkar mæl­ingar eru gerðar og hversu oft er ein­stak­lings­bundið og best metið í sam­ráði við þinn heim­il­is­lækni. Ef þú færð ein­kenni sem valda þér áhyggjum þá skaltu hlusta á lík­amann og leita til læknis.“

Að lokum segir hún að ekki megi gleyma því mik­il­væg­asta, að hafa gaman. „Gerðu sem mest að því sem sem þér finnst skemmti­legt, hvort sem það er að mála, vera með vinum, hjóla, vinna í garð­inum, prjóna, kafa, lesa, elda eða fara í leik­hús.“