Ragnar Þór Ing­ólfs­son, for­maður VR, spyr lands­menn hvernig Halldór Benjamín Þor­bergssson, for­maður Samtaka atvinnu­lífs­ins, getir verið svona sam­visku­laus og ósann­gjarn gagn­vart almenn­ingi. Honum er gjör­sam­lega mis­boðið yfir sjúk­legum við­horfum Halldórs sem til­heyri sér­trú­ar­söfn­uði íslenskra arð­ræn­ingja.

Þetta kemur fram í færslu Ragnars á Facebook þar sem hann fer yfir mál­flutn­ing Halldórs í við­tali Víg­lín­unnar á Stöð 2 í gær þar sem hann hafi látið dæl­una ganga gegn verka­lýðs­hreyf­ing­unni. „Ég veit satt að segja ekki hvar ég á að byrja. En ætli það sé ekki best að byrja á því að spyrja hvernig tals­maður atvinnu­lífs­ins getur verið svo sam­visku­laus og ósann­gjarn gagn­vart vinn­andi fólki, almenn­ingi í land­inu? Er þetta virki­lega við­horf atvinnu­lífs­ins? Nú þekki ég marga sem eiga eða stjórna fyr­ir­tækjum og get sagt með vissu að þetta sjúk­lega við­horf SA er ekki að finna í sam­tölum mínum þar. Þvert á móti finn ég fyrir mik­illi sam­kennd og skiln­ingi fyrir því hvað við í verka­lýðs­hreyf­ing­unni erum að gera og þeim mark­miðum sem við viljum ná. Við erum ekki alltaf sam­mála um leiðir en mark­miðin eru þau sömu. Að bæta lífs­kjör. Að skila betra sam­fé­lagi til afkom­enda okkar. Ég þekki ekki þann stjórn­anda eða eig­anda fyr­ir­tækis sem er á móti þessum mark­miðum,“ segir Ragnar.

Ragnar segir ljóst að Halldór til­heyri nýrri kyn­slóð öfga­fólks. Þegar tek­inn er sam­an­burður á íslenskum vinnu­mark­aði við þann nor­ræna kemur sá íslenski ekki vel út. „Á norð­ur­lönd­unum ríkir ákveðið traust á milli stjórn­mála, fjár­mála­kerf­is­ins, atvinnu­lífs og verka­lýðs­hreyf­ing­ar­innar. Traust sem byggir á virð­ingu, sam­kennd og ábyrgð. Traustið er tekið alvar­lega, almenn­ings­á­litið skiptir öllu. Traust sem verður að vera milli almenn­ings og þeirra sem fara með völdin. Þessu er ekki fyrir að fara á íslenskum vinnu­mark­aði. Traust til stjórn­mál­anna skrapar botn­inn í íslensku sam­fé­lagi og virð­ing fyrir vinn­andi fólki er engin. Og ekki er far­s­inn á enda því Halldór Benja­mnín og sér­trú­ar­söfn­uður hans halda nú launa­vísi­töl­unni á lofti sem hið heilaga gagn sem stað­festi brjál­semi og sturlun verka­lýðs­hreyf­ing­ar­innar og veg­ferð,“ segir Ragnar og bætir við:

„Ekkert til­liti skal tekið til verð­lags­hækk­ana eða þróun gengis. Ekkert til­lit skal tekið til sam­an­burðar á kostn­aði við að lifa, miðað við Norð­ur­löndin, eða mik­il­vægi þess að verja lífs­kjör þegar kreppir að. Ekkert til­lit skal tekið til þess að í nið­ur­sveiflum og kreppum taka mark­aðs­laun skell og því mik­il­væg­ast að verja grunn­inn. Ég hef reynt að temja mér hóf­semi í orða­lagi og ein­beitt mér frekar að tölum og stað­reyndum. En nú er mér svo mis­boðið að ég á orðið erfitt með að greina fyrir hvað eða hverja mál­flutn­ingur SA stendur. Það eina sem mér dettur í hug er Sér­trú­ar­söfn­uður Arð­ræn­ingja.“