Íris Hólm Jóns­dóttir er í for­síðu­við­tali Mannlífs. Íris segir þar frá ein­elti sem hún sætti í skóla, geð­ræn vand­mál og ýmis­legt fleira.

„Það var samt erfitt að koma sér út úr þessum aðstæðum vegna ótta um höfnun eða ein­hvers konar við­mót“

 „Í mínu til­felli var þetta meira sjálfs­skað­andi hegðun; djamm og drykkja og jafn­vel eitt­hvað meira en það. Ég gat stoppað það af áður en það fór út í eitt­hvað meira. Maður var far­inn að djamma um hverja ein­ustu helgi og maður var kannski kom­inn í partí sem maður vissi alveg að væri nú kannski ekk­ert snið­ugt. Það var kannski verið að neyta efna, en inn­sæi mitt sagði mér að þetta væri ekki eitt­hvað sem ég vildi í mínu lífi. Það var samt erfitt að koma sér út úr þessum aðstæðum vegna ótta um höfnun eða ein­hvers konar við­mót, af því að á þessum tíma var ég nátt­úr­lega bara að leita eftir sam­þykki alls staðar þar sem ég fór; að ég yrði sam­þykkt. Ég ímynd­aði mér að ef ég færi eða mót­mælti, þá yrði ég ekki sam­þykkt, þannig að ég lét mig stundum hafa það að vera í aðstæðum sem ég vildi ekki vera í. Svo voru það skað­leg sam­bönd við karl­menn.“

Lesið meira hér.