Þórarinn Gíslason hringdi í neyð­ar­lín­una og til­kynnti að hann hafi komið að  nágranna sínum, Borgþóri Gúst­afs­syni með­vit­und­ar­lausum og blóð­ugum. Þórarinn sagði lög­reglu að hann hafi ekki haft nokkuð að gera með áverka Borgþórs en að hann gruni nágranna­konu þeirra. Þetta var þann 7. októ­ber árið 2007 og var Þórarinn sam­dæg­urs dæmdur í gæslu­varð­hald, grun­aður um morðið á nágranna sínum.

Borgþór Gúst­afs­son fannst með­vit­und­ar­laus í hús­næði sínu við Hring­braut 121. Hann lá alblóð­ugur í rúmi sínu og við hlið hans var slökkvi­tæki. Þórarinn, sem kom að honum í rúm­inu var nágranni Borgþórs. Að sögn Þórarins höfðu þeir setið saman við drykkju um nótt­ina og fram á morgun. Klukkan 13.30 hringdi Þórarinn í neyð­ar­línu en sagð­ist ekki hafa ollið nágranna sínum neinum skaða. Fljótt fór lög­reglu að gruna Þórarinn og var hann hand­tek­inn sam­dæg­urs.

„Þórar­inn var yfir­heyrður af lögreglu dag­inn eftir voða­verkið. Hann sagð­ist alsak­laus af verkn­að­inum og kvaðst hafa setið við drykkju með Borgþóri frá því á laug­ar­deg­inum. Um hádeg­is­bil á sunnu­deg­inum hafi Borgþór svo gengið til náða. Sjálf- ur hafi Þórar­inn farið til síns heima og haldið áfram að drekka. Fjörutíu mínútum seinna hafi hann svo kom- ið aftur heim til Borgþórs. Þá hafi hann legið blóðugur í rúminu. Við hlið hans hafi verið slökkvi­tæki sem hann hafi ýtt frá. Þórar­inn seg­ist hafa fengið á sig blóðbletti við það að taka um höfuð Borgþórs til þess að opna öndun­ar­veg­inn og full­yrðir að blóðblettir heima hjá honum hafi komið til þegar hann fór þangað í fylgd lögreglu.“ (DV, 16.októ­ber 2007)

Var í hættu á að missa húsnæðið

Allar íbúðir húss­ins voru í eigu Félags­bú­staða Reykja­vík­ur­borgar og voru flestir íbú­anna óreglu­fólk. Borgþór átti í hættu á að missa hús­næðið en hann var sagður hafa gert íbúð­ina að hálf­gerðu fíkni­efna­greni.

„Eftir ítrek­aðar kvart­anir ná­ granna kröfðust Félagsbústaðir þess að Borgþór yrði bor­inn út. Málið fór fyrir dómstóla og kvað héraðsdómari upp úr að Borgþór skyldi áfram vera í íbúðinni vegna þess að hann hefði aðeins fengið eina form­lega viðvörun. Samkvæmt leigu­samn­ingi þurfti hins vegar tvær.“ (DV, 9.októ­ber 2007)

„Það er hálfur bær­inn á eftir honum og fólk kemur til hans bæði dag og nótt. Ef hann er ekki heima fer það bara inn um svala­dyrnar. Nú er hann dáinn, bless­aður,“ sagði Georg Viðar Björns­son í sam­tali við DV en hann var hús­vörður Hring­brautar 121.

Borgþór átti við fíkni og geð­vanda að stríða. Saka­fer­ill náði frá árinu 1983 til dauða­dags og var hann dæmdur þrjá­tíu sinnum fyrir brot á hegn­ing­ar­lögum. Flestir dómanna voru fyrir þjófnað en hann var einu sinni dæmdur fyrir lík­ams­árás.

Blóðferlar rannsakaðir

Vandvirk rann­sókn var gerð á vett­vangi morðs­ins við Hring­braut 121. Skoðun blóð­ferla leyddi í ljós að þeir hafi orðið við mikið högg en Þórarinn sagði félaga sinn hafa hóstað upp blóði.

„Við aðal­með­ferð máls­ins kom fram að blóðug föt hefðu fund­ist inni hjá hinum ákærða en hann skýrði það á þá leið að hann hlyti að hafa þurrkað sér í þau eftir að hafa fundið nágranna sinn alblóð­ugan. Þá fund­ust áverkar á höndum hins ákærða sem benda til aðildar hans að mál­inu.“ (Vísir, 22.maí 2008)

Þórarinn hélt áfram fram sak­leysi sínu, þrátt fyrir yfir­gnæf­andi sönn­un­ar­gögn sem ekki voru honum í hag. Eft­ir­lits­mynda­vélar sem voru í sam­eign hús­næð­is­ins sýndu menn­ina ríf­ast stuttu fyrir and­lát Borgþórs. Þeir hafi yfir­gefið hús­næðið en snúið til baka um átta mín­útum síðar. Þá hafi þeir baðað út höndum og þótti aug­ljóst að ósætti væri á milli mann­ana. Borgþór var klæddur úlpu sem fannst síðan alblóðug í íbúð hans.

„Þegar lögregla spurði Þórarin um ferðir hans inn og út úr húsinu, skömmu fyrir atburð­inn, kvaðst hann ekki muna til þess að hafa farið út. Þórar­inn var alldrukk­inn þegar hann var hand­tek­inn.“ (DV 16.októ­ber 2007)

Dæmdur sakhæfur

Þórarinn var dæmdur sak­hæfur en man lítið frá degi morðs­ins vegna mik­illar drykkju. Aldrei kom í ljós um hvað menn­irnir höfðu rif­ist en Þórarinn var dæmdur sekur og sagður ekki eiga sér neinar máls­bætur. Þórarinn var vopn­aður slökkvi­tæki þegar hann barði Borgþór þrisvar sinnum í höf­uðið með þeim afleið­ingum að hann lét lífið. Þórarinn fékk 16 ára fang­els­is­dóm, að und­an­skildum þeim tíma sem hann hafði setið í gæslu­varð­haldi. Þórarni gert að greiða systk­inum Borgþórs hálfa milljón króna í skaða­bætur og yfir milljón króna í máls­kostnað.

„Lögmaður Þórarins sagði eftir að dóm­ur­inn var kveð­inn upp að tekin yrði ákvörðun síðar um það hvort mál­inu yrði áfrýjað. Til þess hefur Þórarinn fjórar vikur Ólafía Gúst­afs­dóttir, systir Borgþórs, sagði við blaða­mann Vísis að hún teldi dóm­inn ásætt­an­legan en „það á eng­inn að þurfa að deyja á þennan hátt, hvorki hann né aðrir.“(Vísir, 22. maí 2008)